olar da. Nə şit adamsan.
-Dilakh. You...
-Adımı demə. No neym. Iıı.. Nə deyəsən mənə. Sən mənə ad qoy. Öz deyə bildiyinnən. Day it pişiy adı olmasın da. Qəşəy bir ad qoy. Başa düşmədin, hə? Gözlərinnən bilinir. Açmısan tava boyda. Dayan hanı telefonum. Tərcümə eliyim baxım. “Mənə ad ver”. Hə çıxdı. Giv mi e neym. –telefonda tərcümə yazan sözü ona göstərib, sonra da əlimlə özümü işarə elədim. Daha tupoy deyilsə başa düşər də bunu.
-Ah, okay. That is good idea. But I wont give you a name as banana. (Hə, yaxşı. Yaxşı fikirdi. Amma sənə banan kimi ad verəsi deyiləm.) –gülə gülə nəsə dedi yenə. Banan da dedi, nəsə söz atdı ama görək.
-Qoy görək ad.
-Let me think.. Oh, yes. Gay. (Fikirləşim..Aha. Gay.)
-Vat? Geysən? Etiraf elədi! Bilirdim eləə. Hahahahah.
-I gave you a name, Gay.
-Nə? Neym? Gey? Mənə? Vat danışırsan sən?! Məni ələ salırsan! Bu ketçupu başınnan aşağı tökərəm aaa!
-Hey, hey! Stop! Just joke. (Sadəcə zarafat idi) –telefonda nəsə yazıb tərcüməsini axtardı.
-Zarafat. I mean.. Zarafat. –iyrənc bir tələffüzlə zarafat deməyə çalışdı.
-Zarafatı elə elə ki, sonra kivi kimi soyulmayasan.
-Greta!
-Ha?
-Your name, Greta.
-Grita? Griitaa. Grii.. Pis deyil.
-It means pearl. Iıı.. It means.. Bu o demak ki inci. Inchii. –telefonda tərcüməni eliyib özünə işkəncə verərək oxumağa çalışırdı.
-İncidi mənası? Vaaoouff. Ba ikinci dəfə gözümə girdin. Mənalı ad qoydun. Bravo Carlos Bananoviç.
-Thank you Miss Greta. –gülümsədi yenə. Pis gülmürdü əslində. Dişləri də ağ ağ. İnci. Əsl inci öz dişləri idi elə.

-Diləəəəəəəəəəək. –mamam aşağıdan qışqırdı yenə. Bu boyda aeroportun içində qışqırır, bu nə rahatlıqdı ay mama.
Bir saat olmuşdu, uçuş vaxtı idi. Bu Banan yeməkdən durandan sonra haralara itdi bilmədim. Samalyota gedənə qədər də görmədim. Təyyarəyə. Təyyarə.. Oturduğum yeri tapanda yanımda başqa biri var idi. Qucağında uşaqlı bir qadın. Yoooooox! Bu daha da əsəb korlayıcı idi. Olmaz. Uşaq bütün yolu məni öldürəcəkdi.