qolunu-qıçını. Ama sen Allah deyiş bu adı.
-Az yaxşı. Dur keç get burdan. İşim var.

Mamamı razı sala bilmemişdim. Atama deyecek tek söz yox idi. İşi üçün hara olsa gederdi. Menim üçünse emin deyilem.. Tek çare qaçmaq idi deyesen. Hara qaçacam ki? Dostum da yoxdu. Nece insanlardılar bunlar. Ya da belke men insan deyilem.. Hamının en yaxın da olsa yalançı da olsa bir dost adlı bir eşyası var yanında daşıdığı. Menim niye yoxdu ki? Göresen problem neydi? Gül kimi qızam. Belke geyimime göre dost olmurlar, istemirler meni? Bir az oğlan tipli geyinirem axı. Sinifdeki bütün qızların başım boyda ayaqqabıları var. İnşallah bir gün yıxılarlar..
Deyesen qaçmaq planım baş tutmayacaqdı. Mama da evden bir deqiqe olsun çıxmır. O qeder heveslidi ki, bütün “xanımcığaz” dostlarını çağırıb Kanadaya gedeceyinin xoş xeberini verir. Hamısı da süni gülüşleriyle “Ayy ne gözeeelll..” deyirler. Paxıllıqdan çatdıyacam deyesi deyiller ki.
Men de çaresiz çantamı hazırlamaq mecburiyyetinde qaldım. Neyniyek daha çare yox. Belke gedib orda heyasızlıq elesem bezib qayıdarlar. Olmadı gizlinden atamın iş yerine gedib onu qovdurmağa çalışaram. Ona iş çooox var onsuz da..
Böyük çamadanlar hazırlamağa heç hevesim yox idi. Bel çantamı götürüb içine 2 köynek, 1 şalvar, bir neçe alt paltarı, fotoaparat ve 2 dene de banan qoydum. Beli banan. Menim heyat sevincim, yaşam sebebim. BANAN.
Ve artıııq her şey hazııırr!! Niye bu qeder de tez gedirik anlamıram. Hele yay teze başlayıb. Belke bir işimiz var. Amma onsuz da iş üçün gedirdik..

-Dileeeek.
-Mamaşa?
-Hanı sumkaların? Hazırsan?
-Burda. Her şey hazır. Bala ördek kimi arxanızca düşmeye hazıram.
-Ay qız, bu nedi? Ele bu? Bir sumka var ki burda.
-Besimdi de.
-Nece besimdi?! Ne var bunun içinde? Neyniyeceksen sen neçe ay bu qeder şeynen?
-Bes demirdin alışveriş filan. Eliyerik de orda. Boş bekar olduqca gedib özüme paltar alaram.
-Oynamağa getmiriye biz ora.
-Men emin deyilem.
-Neyse yaxşı. Yaxşı ki kasıb deyilik.

<< 1 [2] 3 4 ... 50 >>