-Greeetaaaa. –men şokaladlarla evlenmek xeyalları qurduğum an Bananoviç sanki illerdi görmediyi anasını Xoşqedemin sayesinde tapmış kimi qışqırdı. Çevrilib baxdım uzaqdan. Vid-fasonuna indi fikir verirdim. Uzun ince ayaqlar; enli çiyinler; tüksüz kivi qolları; parlaq, yarı qara yarı sarı çürük banan saçları; armud yaşılı qıyıq gözleri; gilas rengi ince dodaqları; qüsursuz burnu; gülerken batan yanaqları... Yoxe, yüz faiz bu şeydi. Onnandı. Yoxsa bele oğlan olar?!
-Bananoviiç. Burda da tapdın meni?
-Hey, what are you doing here? (Neynirsen burda?)
-Vatdan Heye keçdik indi de. Ne alırsan? Banan?
-Banana?
-Mamamın elinden bir temiz havaya çıxmamış girdik bura.
-This chocolate is really miraculous. You like that? (Bu şokolad doğurdan möhteşemdi. Beyenirsen?)
-Yoxe ne var bu qeder gezmeli. Bir Kanadanın üzünü görek de. Bizi heç aeroportdan bayıra buraxan deyillere.
-But, I prefer Sweden chocos. (Amma men İsveç şkaladlarına üstünlük verirem.)
-Bütün günümüz bele keçir de. Bütün heyatımız. Alışveriş merkezinde basdıracaqlar bizi. Vesiyyet bele qoyare hetta.
-I found my love! (Sevgilimi tapdım!)
-Qulaq asmırsan sen mene?! Ne lav mav? Ne deyirsen e?
-Here it is! Nutella. This is love. (Burdadı! Nutella. Bu sevgidir..)
-Mamamiyaa! NUTELLA! Üçüncü defe gözüme girdin sen. –deyib üstüne tullandım. Yanağından öpdüm. Hahahahahah. İnandız? Qudurare o. Ağ elemiyin. Ne maç zad. Üstüne tullanıb nutellanı elinden aldım.
-I havent found love, I found you.. (Men sevgini tapmamışam, men seni tapmışam..)

Arxamdan nese dedi amma eşitmedim. Eşitsem de başa düşmezdim. O an qaçmaqla meşğul idim. Mamamı tapıb nutellanı sebetine atmaq lazım idi. Bananla Nutella. Beraberdi HEYAT.
-Mamaşaaaa.
-Ne istiyirsen?
-Nutellama sahib çıx.
-Kökelmek istiyirsen yene? Onsuz da gücnen arıqlamısan.
-Malades.
-Nolub az?
-Sen bir dahisen.
-Doluyursan meni?
-Boş bekar olmamaqçun bir icad daha tapdın. İdman! İdmana gedecem. Bananoviç kimi ezelelerim

<< 1 ... 10 11 [12] 13 14 ... 50 >>