kimdense telefon götürdü. Axtardı..Axtardı.. Sonra yene iyrenc teleffüzle danışdı:
-Gorush...Gorsherikh..
-İnşallah.
-What?
-Kafir.
Gelenden 2 gün keçmişdi. Oteldeki işim yiyib yatmaqdan ibaret idi. Mamamgilin otağıyla aramızda 2 qapı var idi. Düzdü, bunlara otaq demek günah olardı. Bura villanın bir mertebesi demeyen cehennemde yanardı. Yeni mamamın bütün “dostlarının” villalarının bir hissesi idi sanki. Yaxşı ki bizim ev bu qeder böyük deyil. Men o boyda yerde iterdim yoxsa.
Tek menim otağım bir ev idi ele. Qapıdan giren kimi böyük divan, divarın yarsı boyda televizor, o biri terefde bir böyük divan daha. Amma bir dene yataq otağı. Ele bil otelde bütün neslimizi qarşılıyıb sonra da “Davay yatmağa başqa yere” deyib tepik vurub tullayacaqdıq bayıra. Amma kravatda 4 nefer rahat yata bilerdi. Men de o 4 neferin yerine tek şellenirdim. Kravatın qarşısındakı divar tam şüşe idi. Perdeler pultla bağlansa bele adam yatanda narahat olurdu. O boyda şüşedi de, perdenin arasınnan kimse görürdü belke?
İki gündü yemekden başqa heç ne üçün bayıra çıxmamışdım. Mamam hele alışveriş mekanlarını gezirdi, atam da işe başlamışdı. Mene qalan yatmaq idi. Ye, iç, yat. Ye, iç, yat. Carlos olsaydı onnan mezelenerdim. Hara getdi göresen Bananoviç.. Bir yerden çıxıb sey-sey “Griitaa” zad diyib qışqırsaydı yene yaxşı olardı. “Qorşek” demişdi axırıncı defe, ay tek hüceyreli beyin, nece görüşek? Heç hara getdiyimi bele soruşmadı. Neyse e. Tullansın.
Saat 4 idi. Yemek üçün aşağı düşmüşdüm. Mamagil ortalığlarda yox idi. Haraları gezirdise yene. Burda da hamı ingilisce danışır, ya da fransızca. Heç birini bilmediyime göre menyularda istediyim yemeyi elnen gösterirdim. Neyniyirem ki dili öyrenib, qarnım doyur besdi de.
Bu gün de sifarişlerimi barmağımla gösterdim. Hemişeki kimi evvel su geldi. Amma bu defe bir az ferqli geldi. Elinde suyla gelen qara saçlı, qara gözlü afisant eyripençeliy eledi. Elindeki suyu üstüme dağıtdı. Hara ilişdi, hara vurdu özünü anlamadım.
-Heey!

<< 1 ... 12 13 [14] 15 16 ... 50 >>