salmadan, gülmeden.
-Ayağına tatu eletdiren men deyilem.
-Birinci defedi görürsen?!
-Yoxe, alıb qızın adını yazmısan ora. Seysen sen? Day olar da KÖHNE sevgili. Beyinsiz. –dedim güle-güle.
-Heyasızsan. –o da güldü, ay canım, gülüşüme dayana bilmedi, haqlıdı.
-Aa mama! Mamamın ruhu girib sene.
-Maman haqlıdı mence. “Qudurmusan sen”
-Hardan bilirsen mamam mene ne deyib?
-Bayaq siz danışanda qulağım oralardan keçirdi, eşitdi sehven.
-Qulağına denen her yerden keçmesin, kesiler sonra.
-Sen o medeni atanın qızı nece olmusan, bilmirem.
-Mamama oxşamışam. Sen atamı hardan tanıyırsan?
-Bu günlerde buranın en deyerli müşterisidi, bilmirsen guya?
-Niye medeniyetine göre? –dedim elesalan bir baxışla.
-Yox, şirketine göre.
-Ne şirket e?
-Meni görende özünü itirirsen sen nese. Axx. Vurma! Burda açdığı şirketi deyirem de.
-Şirket açıb burdaa??
-Ayı olduğunu düşünürdüm amma yayda da yatdığını bilmirdim.
-Ne bilime men. Soruşmamışam ki. Yeqin deyibler qulaq asmamışam. Bravo papaaa.. Onda atamın şerefine sen mene nese yemeli bir şey ver buralardan.
-Onu sen elemeli deyilsen?
-Pullar hele mene çatmıyıb. Otaqdayam, 5 deqiqeye yolla bele bananlı şkaladlı bir şey, şefim menim.

Atam sen deme Kanadada şirket açıbmış. Bu kişi özünü ne vaxt bu qeder inkişaf eletdirdi, bilmirem heç. İndi bütün mirasını mene qoysa işimiz var da.. Mamagili tez bir bacı ya da qardaş fikrine razı salmaq lazımdı.
Otağıma çıxandan beş on deqiqe sonra şirniyyatım gönderildi. Ele bir görüntüsü var idi ki yemeye qıymırdı insan. Amma insan. Men ise qıydım. Vilka ya da çengel ince şkaladın altındakı banandan kreme qeder ele narin bir şekilde keçdi ki.. Sonra ağzıma yayılan o soyuq dad.. Eriyen yumşaq keks.. İNANILMAZ!!!! Bu uşaq işi bilir!
Adını ve vetenini bilmediyim şeyi yeyenden sonra otaqda bir az oturdum. Kravatın yanına qoyduğum miniona elimi uzadıb götürdüm. “Griiitaaa” sesi hele yadımdaydı. Semiçkaların içinde qabığı olmayan tumu tapmış kimi sevinmişdi.

<< 1 ... 19 20 [21] 22 23 ... 50 >>