Özümem deye demirem ama ağzımın dadı var idi yeni.. Men her dilimde eridiyim an qapı döyüldü.
-Bu kimdi? Senin işlerindi hee? Ay senii, romantika adıynan ne göndermisen kim bilir. Heç ele bilmirmiş kimi baxma, meni aldada bilmezsen. –deyib qapını açdım. –MAMAŞA????
-Dilek, oyanmısan? Ne yaxşı bele tez. İmkan ver içeri keçim de.
-Neynirsen içeri keçib ma? Düş aşağı yemeye gelirem de men.
-Biz yemişik yemek. Diyan baxım otağın ne veziyyetdedi, it gününe qoymusan yeqin. Qız seliqesi yoxdu ki. –deyib tak-tak ayaqqabılarıyla içeri hücum eledi. Şef de gülerüznen taxta kimi dayanmışdı orda. Şit insan.
-Ömer? Aa tanış olmusuz “uje”? –mamam Şefin çiyninden tutub menasız sevimlilikle danışırdı.
-Ömer kimdi?
-Dilek, yuxulusan diyesen, qızım.
-Şefin adı Ömerdi? Ömer Şef. Şef Ömer. Nese düz gelmir. Şef Filosof daha yaxşıdı. Ma, sen hardan tanıyırsan bunu?
-“Bu” nedi ay qız?! Aylin xalanın oğludu. Hemişe danışırdı ki, qulaq asırsan ki heç..
-Aylin? Aylin xala? Ahahahhahahah. Xanım Fenli Başın oğlu sensen? Hahhahahah.
-Dileeek! Adam olan deyilsen sen. Men idmana gedirem, istesen gel.
-Elvida mam.
Mamam gedene qeder Şef Ömerçikin sesi çıxmadı.
-Noldu, küsdün yene?
-Mamama yaxşı ad qoymusan. –dedi güle-güle. Aha, tam menim tipim!
-Gedir-gelir saçım necedi diyir. Senin mamaşa komediyamdı menim.
-Niye yaxın dost olduqlarını başa düşürsen de yeqin. Onları keç, sen gelenden burdan bayıra çıxmamısan xeberin var? Gel gedirik.
-Hara? Aa qaçırdır meni. Mamam da heç ne demeden qoydu meni burda tek.
-Sene heç ne olmaz bilir de.

Yarım saat Şefin paltarını deyişmeyini daha doğrusu bezenmeyini gözledim. Mamamdan çox vaxt serf elemişdi bezenmeye. Bu qara üzüm özünü mene beyendirmeye çalışırdı, neyniyirdi anlamadım. Amma apardığı yer tam da menlik bir yer idi. Delixana deyildi, xeyr. Bütün delilerin, manyakların, heyecan severlerin yığışdığı bir mekan idi. Göyde yuxarı aşağı qalxıb düşen reyslerin üstündeki qatarlar, başıaşağı ters karuseller.

<< 1 ... 21 22 [23] 24 25 ... 50 >>