penceresinden baxanda yanında bir qız gördüm. Özü kimi cin tipli bir qız idi. Elinde şefin bahalı qablarında nese qarışdırırdı. Qıraqdan baxanda romantik film sehnesine oxşuyurdular. Hırıldıya-hırıldıya yemek hazırlıyırdılar. Pehh. Şef de sevgili tapdı demek. Men yene qaldım tek. Qafiyeli oldu ama..
Men indi burda tek başıma neyniyecem deye düşünüb gederken arxadan gelen tanış sesle yerimde qaldım.
-Hey! –arxaya çevrilende bu ince sesin Bananoviçden çıxdığını gördüm.
-Aaaaaaa! Bananoviiiiiç! –deyib önüne qaçdım. Qoluna yavaşımsı bir yumruq vurub –Necesen? –dedim.
-What?
-Bu vatçun da darıxmışdım aa.
-Hey, sit here. I found you again. (Az, otur bura. Seni yeniden tapdım.) –deyib stulu çekdi. Medeniyyetizm.
-Senin ne işin vare burda, Bananoviç? Qolların esl şaftalı rengi olub ki, ne tez yanmısan.
-You look strange today. Are you ill? (Qeribe görünürsen bu gün. Xestesen?)
-Saçının çiyeleyi burnumu büzüşdürdü, şampununu deyiş de yeke kişisen.
-Ou, I like your watch. Its male version was bought for me by my grandpa. (Saatını beyendim. Babam bunun gede versiyasını almışdı mene.)
-Meni senden başqa başa düşen yoxduye. Bele sakit sakit qulaq asıb normal cavab veren tek sensen de.
-It is really a chance to find you again. (Seni yeniden tapmaq doğurdan şansdı.)
-Esebleşirem ama uje, ele salıre ele bil meni. Ne deyirsene?!
-Hahah. It is real you. (Hahah. Bu doğrudan sensen.)
-Qabağımda artis artis gülürsen ama bunun evezini senden pis çıxacam, qara banan. Sarı saçlarına da yanmış beden. Tavada yanmış sarı bibere oxşuyursan. Noldu he noldu? Başa düşmesen de hiss eliyirsen he gözel sözler dediyimi? Gözlerin yene döndü boşqaba.
Bananoviç yemini itirmiş qarışqa kimi mene baxdığı an teze bey biz terefe gelirdi. Qaşqabaqla gözlerini qısmış yetişmemiş sarı çiyeleye baxırdı. Yaxınlaşıb yanımızda dayandı. İkisi de bir-birine sehven ikinci gününü yaşayan kepeneyin baxışı kimi sevincle baxdılar.
-Carlos?
-Hey! My chef! –Carlos ayağa durdu

<< 1 ... 23 24 [25] 26 27 ... 50 >>