indi. Ele. Men getdim! –deyib arxamdan “Dilek, Dilayk..” seslerine fikir vermeden çıxdım otelden. Xanımın nazına bax da. Özünü beyenmiş. Xoşu gelmedi başa düşdük, day ele görmemiş kimi baxmaq neydi? Hele bir ördeye oxşuyan ağzını da büzür. Tullansıney. Nazını çeken deyilem.
Yaxşı bes hara gedim? Heç yeri tanımırdım. Eseble öz-özüme donquldana-donquldana gedirdim. Etrafdakı insanlara baxanda da başqa millet olduqları nece de bilinirdi. Rockçuya oxşuyan saqqallı dayılar en sevdiklerim idi. Bakıda göre bilmediyimiz beline çanta taxan qızlar da tam menim tipim idiler. Her kesi analiz eliyerek gedirdim. Sonda özümü bir parkda tapdım. Nece gelmişdim heç bilmirem amma xeyli gezmişdim. Boş skameyka tapıb oturdum. Yorğun ayaqlarım mecbur eledi daha doğrusu. Uzaqdan elinde esayla dik duruşlu, model gezişli bir dayı mene yaxınlaşırdı. Yeqin yanımdakı yer boşdu deye düşündüm amma kepkalı kişi qabağımda dayanıb qışqırmağa başladı:
-Hey! You are a robber!! You are a kidnapper!!!! (Hey! Sen oğrusan!! Sen uşaq qaçıransan!!!)
-Ne deyirsen dayı?
-HAHAHAHAH. You stole my daughter!! (HAHAHAHAH. Sen menim qızımı oğurlamısan!!)
-Gah gülüb gah qışqırırsan. Gün vurub deyesen. Kepka da taxmısan, neter gün vurub seni?
-You are a murder who killed my motherrr!! (Sen menim anamı öldüren qatilsen!!)
-Madır zad ne deyirsen, ay dayı, ana bacını qarışdırmaye.
-How sweet you are. Can I kiss you? (Nece de şirinsen. Seni öpe bilerem?)
-Qorxuram aa. Çek elivi başımnan. Meqsedin nedi? Qoca kişisen, utan da azca. Kafirsiz de. Yaş baş ne bilirsiz ki.
-I realize you! You are my daughter! Oh baby, where were you? Why did you abandon me? (Seni tanıdım! Menim qızımsan! Qızım, haralardaydın? Niye meni terk ettin?)
-Ay Allah, bu Kanadada menim qabağıma bir insan balası çıxan deyil? Men ne günah elemişem ki? Heç vaxt bananımı yarımçıq atıb israf elememişem.
-Go! Go away! You don’t deserve me! You dooonntt!!!! (Get! Get burdan! Sen mene layiq deyilsen! Deyilsen!!!!) -esasını gözüme

<< 1 ... 25 26 [27] 28 29 ... 50 >>