Milletin en çox yığışdığı şekle baxmaqçun aralarından keçdim. Hamısını iteledim, yumruqladım deye cırıldadılar bir az amma biz növbe medeniyyeti görmemişik, bağışlasınlar. En öne geldiyim an şekli görecekdim ki kiminse ayağına ilişib o menasız eserin üstüne yıxıldım. Elbette, ikimiz birlikde aşdıq. Ne olduğunu anlamadım heç. Bir anda bütün millet ellerini uzatmış, hey mey eliyirdi. Tek onu anladım ki ramka qolumu qol olduğuna peşman eledi. Sonra formalı biri gelib durğuzdu meni. Bir neçe kostyumlu adam da qaşqabaqla üstüme gelirdi. Aha, itler çoxlaşdı! Dava olsa sonuna kimi savaşmağa hazır idim. Ama ki bu qorxaq narin insanlarda dava ne gezir, qabağıma keçib qışqırışmağı bilirler ancaq.
-What did you do?! Do you know how much it costs?! Can you afford it?!! (Sen ne etdin?! Bunun qiymetini bilirsen?! Ödeye bilersen sen bunu?!)
-Ne qiymetli şekliniz vare. Şekil de şekil olsa. Ressamın uşağı götürüb iki dene xett atıb ora, sizin kimi qoyunlar da buna qiymetli demisiz deye satıb size. Bir az ayıq olune. Burda can menim canımdı. Qolum neter ağrıyır xeberin var? Ah, al cızığa bax. Öde de derimin, geden qanımın qiymetini? Duxun çatmadı, he? İnsan canıdıye bu. İki damcı boya deyil, qandı bu qan! Bir müsbet qan! En deyerli, en saf, en temiz qan! Ba bele açıq qalar ağzın! –deyib fors eliyib çıxıb getdim. Hamısı da ağzı açıq arxamdan baxa qaldılar. Sonra da deyirler ki, çox danışmaq pisdi nedi. Neyi pisdi? Eyer men bu qeder danışmasaydım ordan çıxa bilmeyecekdim.
Qolumdan deyerli qanım axıb getmekde davam edirdi. Üstümde pul da yox idi salfetka filan almağa. Daha apteke girib heyasızlıq elemeye da hal qalmamışdı. Aman uşaq vaxtı yıxılanda guya yaramı sarıyan var idi?! Gezerem de bele.
Bu qeder gezenden ve bu maceraları yaşayandan sonra otelin yolunu itirmişdim. Çox gezmişdim. Hardan hara gedirdim bilmirdim. Elimde ne zeng edecek bir nömre, ne de bildiyim bir adres var idi. Hava da yavaş-yavaş qaralırdı. Uzun müddet gezenden sonra uzaqdan qışqırıq sesleri eşitmeye

<< 1 ... 27 28 [29] 30 31 ... 50 >>