mamıçkası! Aha! Komediya başlıyır..
Yanlarına yaxınlaşdım, xanım fen meni gören kimi qışqırıq haraya başladı...
-Dileeek. Canım menimm. Gör ne vaxtdı seni görmürem. Ay nece darıxmışdım, gel qucaqlıyım seni bir. –deyib yapışdı.
-İnan, Ayla xala, men de seninçün dehşet darıxmışdım. Bir qarışqanın yuvasıyçun darıxdığı qeder.
-Ay, ahahah, ölürem de bu qızın sözleriyçün. Necesen, gözelim? Xoşuna geldi buralar?
-Gelenden buranın bütün manyaklarıyla tanış olmuşam, niye de xoşuma gelmesin.
-Bizimkiler kimi deyiller düzdü amma öyreşerseen.
-Saçlarınız da çoox gözel olub, “inanılmaz” görünürsüz, Ayla xanım.
-Ah, doğurdan? Sen deyirsense inanıram, esas mesele...
-Saçlardı! –deyib şit bir şekilde gülümsedim. Bu qadının gözü saçdan başqa bir şey görmürdü. Şefin qara saçlarının suyunun hardan geldiyi bilindi. Doğurdan harda idi o? Yene gözden itmişdi. Metbexe yoxlamaqçun getmek istedim amma xanımlar meni menasız söhbetlerine qoşdular. 10 deqiqe erzinde yanlarında dayanıb “canım, gözelim”li söhbetlerden sonra nehayet meni burdan qurtaracaq biri geldi. ŞEF!
-Ömeer, gel oğlum. Siz yeqin tanış olmusuz da?
-Olmuşuq, Şef Ömeri tanımamaq olar? Özünü gücnen tanıttı, sağolsun.
-Senin heyasızlıqların sayesinde.
-Ay aahahahah, ne yaxşı da mehriban olublar. –bunun yersiz gülmekleri de adamı lap esebleşdirirdi.
-Dilek, sen de otur yemek ye de. –mamam can alıcı teklifi etdi nehayet.
-İcazenizle men Dileye bu gün metbexde yemek verecem.
-Hee, gelenden en böyük arzumdu. Getdik, düş qabağıma. –deyib metbexe qaçdıq. Şef meni işkenceden qurtarmışdı. SuperŞef.
-Böyük derdden qurtardınız meni, Şef, teşekkürler.
-Deymez. -elinde hazırladığından başını qaldırmadan narazılıqla danışırdı.
-Senin maman niye bu qeder gülür?
-Xoşu gelir, yeqin.
-Bezen boş yere gülür amma. Mamandı nedi, men düzünü deyirem bilirsen.
-.....
-Sene nolube?! Dünenden mısmırıqlısan. Bu ne sifetdi?
-Çay yoxsa kofe?
-Söz deyireme sene!
-Pankek yeyirsen?
-Kime

<< 1 ... 29 30 [31] 32 33 ... 50 >>