artislik eliyirsene?!
-Şkalad da olsun yanında, mence.
-ÖMER!!!!
-NE?! –bıçağı stolun üstüne çırpdı. Men bunnan qorxaram heç?!
-Sualıma cavab ver!
-Menalı suallar ver sen de!
-Yaxşı. Zürafenin balası doğulanda o boyda hündürlükden düşüb niye ölmür? Al. Sehere kimi fikirleş indi. –deyib çıxıb getdim. Bu ne naz eliyirdi anlamadım. Dünen o qız gelenden nese oldu. Yaxşı, onu başa düşdük, belke de o qızılı heyasızla bağlı idi. Amma ki, axşam noldu? Ya da bu günki sifet neydi ele?
Şefin elinden esebleşib özümü ateşe atdım, gedib xanımların yanına oturdum.
-Noldu, Dilek? Yemediz yemek?
-Ahahahah, maman lap qafiyeli danışıre, Dilek.
-Senin bu oğlun çox nazlıdı, Ayla xala.
-Eh bilirem, bilirem. Bura gelene qeder milyon defe fikir deyişdi.
-Niye bes bura nece geldi? –mamam böyük heyecanla atdandı söhbete.
-Ay bu evvel İrlandiyada aşpazlıq kursuna getdiyi vaxtlar ordan bir uşaqnan tanış olmuşdu, ele illerdi dost idiler. Atası buranın sahibidi, bu otelin de yeni. Ömer de İrlandiyada sertifikatlar aldı, sonra İtaliyaya da gedib ordakı yarışları da qazandı axı. Neyse, bunu keçdim. Söhbetle elaqesi yox idi eslinde, ahahahah. He, sonra bu dostu çağırdı bura. Bir neçe gün qaldı burda, bir gün kitchena, oy yeni kuxnyaya.. Dilim o qeder öyreşib ki ingilisce danışmağa.. He, kuxnyada yemek hazırlayıb, sonra burdakı şefin kömekçisi oldu. O şef de bir müddet sonra şefliyi ona qoyub getdi.
-Doğurdan bacarıqlıdı amma elinde lezzet var. Sene oxşamıyıb Ayla, hahahah.
-Ahahaha, canım, heç men bele yemekler hazırlaya bilmirem.
-Sen saçlarınla meşqul ol, oğlun var da. Gelin de lazım deyil sene ahahahah.
-Hee, ay ahahah..
-AHAHAHAHAHAH, gülmeyi sevirsiz başa düşdüm. Ayla xala, Ömerin bu dostu kim idi?
-Görmemiş olmazsan yeqin buralarda olar, sarışın oğlan.
-Gözleri de kivi rengi?
-Ay hahahahah. Hee, yaşıl idi. Dayan görüm. Adı Carlos he, Carlosdu.
-CARLOS??!! Buranın sahibi???
-He, atası bu otelin sahibidi. Ne yaxşı gelen kimi tanış

<< 1 ... 30 31 [32] 33 34 ... 50 >>