Ayla xala. Yadındadı? Burda şefdi. Heyasız, çoxbilmiş, qaşqabaqlı bir şey.
-Ahahah, Dilek, bilirem onu tanıyıram. Ahahahah.
-Çox zarafatcılsan, bilirem, amma hardadı o?
-Bilmirem ki, yoxdu buralarda?
-Olsa niye soruşum?!
-Aaa.
Bu qadının beyninde ne çatmırdı göresen? Belke de beyni çatmırdı. Bundan o uşağ nece olub maraqlıdı, heç olmasa felsefe zad elemeyi bacarırdı. Amma ki hara getmiş ola bilerdi?
-Ayla xalaaaa, gözle gözle. Dayan, getme. Ömer burda qalır?
-Hee, 517-ci otaq.
-Devenin belinde qalardı da day niye o qeder yuxarı çıxıb ki.
-Ay ahahaha, Dilek meni öldüreceksen.

Ayla şizofreniyasını orda gülüşleriyle terk edib 6-cı mertebeye çıxdım. Görek qaçmış beyimiz belke otağında idi? Otağı tapıb qapıya hücum çekdim; tepik, yumruq.. Bütün vehşiliyimle qapını sökmeye çalışdım. Nehayet qapı açıldı. Aa? Şef cinsiyyet deyişdirmemişdise eger, bu o deyildi. Qapını açan o qız idi, kuxnadakı qız. Şefin sevgilisi.
-Sen de meni başa düşen deyilsen indi?
-Niye?
-Aa, başa düşdü. Azerbaycanlısan? Toxuna bilerem sene? –deyib barmağımı uzatdım.
-Hahah nece ki? –gülümsedi.
-Heç zad. Şef hardadı? Sehv başa düşmeye. İşim yoxdu onnan, yemek. Yemeye göre deyirdim. Başqasının malına göz dikmirem.
-Ömer parka getdi, bu tereflerde vare, lunapark kimi bilirsen? Ora.
-Stres atır neyniyir orda? Neyse, teşekkürler. Bir az exlaq amma.
-Ne??
-Elvidaaaaa..

Qızı orda sual altında qoyub parka yollandım. Gedib oturub gedenin otağında. Evli deyilsen ki. Otelde özü de. Bir az mentalitet. Bir az terbiye..
Parkı axtarırdım amma iki yolda qerarsız qalmışdım, hansından dönecem bilmirdim. Qarşıma ilk çıxan dar cins diz qapaqlarındakı qırışları bele ortaya çıxaran qısa vahabi şalvarlı, sarı saçlı xalayla ünsiyyet qurmağa çalışdım.
-Ay xala, şalvarını qazlar dimdiylesin, bu park hardadı göster de mene.
-What?
-Eyh.. Park deyirem, lunapark vare burda. Bele karuseller vare fırlanan elime bax elime. Uçur göyden bele, camaat qışqrırır aaaaa

<< 1 ... 36 37 [38] 39 40 ... 50 >>