cibimdeki nauşnikleri boynuna doluyub boğacaqdım.
-What?
Dediyimi elemekçün nauşnikleri cibimden çıxaranda baxıb yene menasız sevincle güldü. Gülmeyi ne çox sevire bu da. Görmemiş kimi atdandı üstüme, aldı elimden. Aa üzsüz.
-Ay uşağ!
-That is what I exactly want. (Bu tam da menim istediyim şeydir)
-Yene vat diyir. Men diyireme indi sene vat. Neynirsen?!
-Sorry. I have said you, I cant find my earphones. Can I use it? (Bağışlayın. Size demişdim, qulaqcıqlarımı tapa bilmirem. Bunu istifade ede bilerem?)
-Bele uzun danışma da. Aydan başqa heçzad başa düşmürem.
-Just one minute. (Sadece bir deqiqe gözle)
-He, bunu bildim baa. Bir deyqe. Cast nedi bes?
Nauşniklerimi sahiblenib telefonuna taxdı. Sonra orda nese axtardı. Mahnı qoyub nauşnikin birini mene verdi, birini de öz qulağına. Üreyimden bu ne romantika elemeye çalışır demek isteyirdim ki..

İlk önce düşüncelerinize, destek ve heves verici reylerinize göre teşekkürler. Bölümleri bir az uzun yazmaq haqqında onu deye bilerem ki, bezen uzun yazanda bir az menasız şeyler yazıram)) Yene de daha uzun yazmağa çalışacam. Görek nece olur. Amma bağışlayın, gencler, hekaye maraqlı yerinde bitmelidir.:))

Nauşniklerimi sahiblenib telefonuna taxdı. Sonra orda nese axtardı. Mahnı qoyub nauşnikin birini mene verdi, birini de öz qulağına. Üreyimden bu ne romantika elemeye çalışır demek isteyirdim ki, başlayan mahnı qulaqlarımdan beynime çatdıqda yerimde dura bilmeyib qışqırdım. Ayağa qalxmaq istesem de kemer olduğum yere yapışdırdı meni. Amma qışqırığımı hamı eşitmişdi ki, xorultular kesilmiş bütün samalyot ehli mene baxırdı. Samalyot yox teyyare. Hetta meni buralara atıb atamla biznes şeyinde oturan mamam perdenin arxasından sesimi tanıyıb qışqırdı:

-Dileeek?! Noldu neynedin yene?
-Ay maaa.
-Ay anormal, neynemisen?
-Bu menim en çox xoşladığım mahnıdı maaa.
-Offff..

Ailelikce her kesin diqqetini üstümüze celb etmişdik. Sonra da mene anormal deyir, ordan bura qışqıran ele bil özü

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 50 >>