ne olmaz sene. Yeqin qanın da yoxdu heç.
-Özünsen ee qansız.
-Çenen yox, elin işlesin, vampir.
Yene ecayib bir macar yemeyi hazırlıyırdı. Mene doğratmadığı terevez qalmamışdı. Elediklerimi de beyenmirdi heç.
-Bu xiyarı özün boyda doğrama da.
-Sennen qohumluğu var diye ele doğruyuram. Yad hiss elemiyin.
-Çox danışırsan sen.
-Amma gülürseenn.
-Sen de gülürsen. -menasızca gülürdük. Yeqin kuxnada olan ecayib yemek iylerinden olurdu.
-Gelenden ilk defedi seni gülen görürem.
-Meni ancaq azot bir oksid güldüre bilir, Şef. Yeqin buralarda labaratoriya var.
-Kimya da bilir, bravo.
-Fizika ve kimya. Heyat terzim.
-Göründüyün ve davrandığın kimi deyilsen.
-Yeni 14 yox 19 yaşım var. -dedim gülüb.
Birden arxadan deyen yumruqla qapı açıldı. Ve gelen Bananoviç. Qapıda qaşqabaqla dayanıb ciddi bir sesle dedi:
-Chef! –başıyla gel deye çağırdı. Chef yeqin ki, Şef demek idi. Baxdığım kinodan bilirdim çünki, onun da adı Chef idi. Amma meslehet gördüyüm amerikan yox fransız filmi olan chef idi. Adı neydi onun? Tapcam. Comme un chef!
Men yene öz-özüme danışdığım vaxt bizim azeri Şef Carlosun arxasınca getmişdi. Bunlar ne iş çevirirse bu gün deyecekler mene! Mütleq! Amma hele ki men xiyarlarımı doğramağa davam eliyim deye düşünsem de dayana bilmedim. 10 deqiqe sora bıçağı tulluyub bayıra çıxdım. Şef tek oturub qalmışdı. Bananoviç yene buxara çevrildi demek ki.
-Şef, noldu?
-Heç.
-Ne vaxt danışmaq fikrine düşeceksen?
-Otur.

Qarşısına keçib oturdum.
-Danış indi.
-Siz gelmemişden evvel mamam şeklini göndermişdi. Men seni tanımırdım. “Ay sen Dilekcanı görmemisen, ay dayan gönderim” filan filan dedi gönderdi. Carlos, bir de 2 nefer de var idi yanımda, gördüler. Carlos.. Carlos dedi ki, men o qıznan sevgili olaram.. -ellerine baxıb danışırdı.
-Neeeee??!!!
-Otur, dayan hele. Geleceyiniz vaxtı, samalyotu filan öyrendi. Bilet aldı. Geldi ora. Sonra da bilirsen özün. Sen bura gelende o biri uşaqlar gördüler, dediler o qız

<< 1 ... 40 41 [42] 43 44 ... 50 >>