Zamanımızda gənclərimiz arasında ən “vacib” olan xüsusiyyətlərdən biri-hazırcavab olmaq,necə deyərlər “söz altda qalmamaq”-dır.nə edirsən et “tutarlı” cavab verərək özünü ondan üstün göstərməlisən. Bir sözlə hazırcavab olmalısan.Deyəcəyin sözün qarşındakına necə təsir edəcəyinin əhəmiyyəti yoxdu.Əsas odu ki ondan savadlı,dünya görşlü olduqunu,omdam çox bildiyini göstərəsən.
Əlbətdə zaman-zaman dahilər filosoflar öz hazırcavablıqları ilə fərqləniblər.
Məsələn:
İbrahim Paşa bir gün şair Nadimdən -Dünyanın ən böyük fatehi kimdir?-soruşur:
Nadim cavab verir: - Kim ən çox könül fəth etmişsə odur.
Başqa bir misal:
Əbdülhəq Hamidin evindəki bir məclisdə söhbət gənclik və qocalıqadan düşür.Söhbət əsnasında yaşı keçmiş bir nəfər üzünü şairə tutub: -Ancaq ürək qocalmır!-deyir:
Əbdülhəq Hamid isə belə cavab verir. -doğrurdur ürək qocalmır,ancaq qocalmış bir bədəndə də qalmaq istəmir.
Bu cür misalların sayını artırmaq olar.Ama mənimm dediyim başqa bir çeydi.Özünü qarşındakından üstün göstərmək üçün edilən hazırcavablıqlar.
Bəlkə də lazımi məqamda nadana öz nadanlıqını göstərmək üçün lazımdı bu...nə isə çox uzatmayım.nəzərdə tutduğum “hazırcavablar” haqda bir iki misal.
1.Qəliz bir cümlə işlədir. -Anlamadım. -Anlasaydın şaşırardım zaten
2.-sənə cavab verməkçün sənin səviyyənə enmək lazımdır. -çox düz buyurursan.hələ mənim səviyyəmə çatmağına çox var.
3.-başa düşmədim - başa düşməkçün baş lazımdı....
Nə isə uzatmayım Yəqin bildiz söhbət nədən gedir. Məncə aşağıdakı məqalədə hər şey daha aydın yazılıb.

Sözü zarafatla deyirlər...
Sümeyra Irmak Marketdən aldığım əşyaları torbalara doldururdum. Orada işləyən qızlı-oğlanlı bir dəstə də söhbət edirdilər. Qızlardan biri rəfiqəsinə yanındakı oğlanı göstərib “Nişanlındır?” - deyə soruşdu. O biri qız da qəhqəhə ilə gülüb: “Yox aaaz! Mən meymunla nişanlanaram heç!” - deyə cavab verdi. Doğrusu, bu sözlərdən dəhşətə gəldim. Başımı qaldırıb oğlanın üzünə baxanda isə daha da pis oldum. O da ünvanına deyilən bu