sevgin və məhəbbətin heç bir zaman qəlbimdən çıxmaz. Mən heç bir zaman verdiyin nemət və ehsanlarını və dünyada qüsurlarımı örtməyini unutmaram. Ey Seyidim! Dünya sevgisini qəlbimdən çıxart. Məni seçilmişin bəndən və peyğəmbərlərin (nəbilərin) sonuncusu Həzrət Mühəmməd və Əhli-Beyti ilə bir araya gətir. Məni tövbə əhli və həqiqətən, Sənə doğru yönələnlərin məqamına qovuşdur! Öz halıma ağlamaqda məni müvəffəq et! Doğrudan da, ömrümü boş şeylər və boş arzularla məhv etdim. Nəfsimin xeyirindən ümid kəsənlərin məqamına düşdüm. Bu vəziyyətimlə qəbrimə qoyulmuş olsam, halı məndən pis olan kim ola bilər?! Oranı rahat qala biləcəyim bir yer kimi hazırlamamışam, saleh əməl ilə orada yatmaq üçün ora bir şey sərməmişəm. Necə ağlamayım?! Halbuki gedişatımın hara varacağını bilmirəm, nəfsimin məni aldatdığını, günlərimin məni yanıltdığını və ölümün (qartal kimi) başımın üzərində qanad çaldığını görürəm. Elə isə nə üçün ağlamayım?! Canımın çıxdığı ana ağlayıram! Qəbrimin qaranlığına ağlayıram. Məzarımın darlığına ağlayıram! Münkər və Nəkir mələklərin məni sorğuya çəkəcəkləri anı düşünüb ağlayıram! Qəbrimdən çılpaq, zəlil və etdiklərimin ağır yükünü çiynimdə daşıdığım bir vəziyyətdə çıxacağım məqama ağlayıram! O gün (çaşqınlıq içərisində) bəzən sağıma, bəzən də soluma baxacam. O gün hər bir kəs öz işi ilə məşğul olacaqdır. O gün hər bir kəsin özünə kifayət edəcək bir işi vardır. Necə üzlər o gün par-par parıldayacaq, güləcək və sevinəcəkdir. Necə üzlər o gün toz-torpağa bulaşacaq, üzərlərinə bir qaranlıq çökəcək və onları zillət haqlayacaqdır.
Ey Seyidim! Sənə güvənirəm, Sənə etimad edirəm, Sənə ümid edirəm və Sənə təvəkkül edirəm. İstədiyini rəhmətinə çatdırarsan və sevdiyin şəxsi kəramətinlə hidayət edərsən. Qəlbimi şirkdən təmizlədiyin üçün Sənə həmd olsun, dilimi Səni zikr etməyə açdığın üçün Sənə həmd olsun! Bu qüsurlu dilimlə Sənə şükr edə bilərəmmi? Nə qədər gözəl işlər görməyə çalışsam da, Sənin razılığını qazana bilərəmmi? Ey Rəbbim! Şükrünün qarşısında dilimin