Hamza ve Şeyda birbirlerini çocukluklarından beri
çok seven iki sevgiliydi... Birlikte
büyümüşlerdi...Ayrılmak akıllarının ucundan bile
geçmezdi... Artık ikisi de evlenme çağına
gelmişti... Ve evlenmeyi düşünüyorlardı...
Herşey Hamza'nın evlilik teklifi yapmasına
ertelenmişti...Ama Hamza da bir değişiklik vardı...
Eskisi gibi ilgi göstermiyordu Şeyda'ya.. Ne
olmuştu O'na.. Artık buluşmak istemiyor,
mesajlara doğru dürüst cevap vermiyor, hiç
aramıyordu...
Yoksa başkası mı vardı hayatında..?
Bu düşünceler Şeyda'yı çılgına çeviriyordu...
Sonunda dayanamadı ve neler olup bittiğini
öğrenmek için Hamza'yı aradı...
-Alo! -Nasılsın Hamza..?
-Elhamdulillah iyiyim, sen nasılsın..?
-Kaç gündür soğuk davranıyorsun, nasıl olmamı
beklersin..?
-Şeyyy bunları sonra konuşsak, şimdi camiye
girmek üzereyim... ALLAH'a emanet ol...
Şeyda elinde telefonla kalakalmıştı...Hamza
camiye girdiğini söylemişti... Oysa Hamza namaz
kılmazdı.. Neden camiye gitmişti ki... Yoksa
namaza mı başlamıştı...! Bir saat sonra bir mesaj
geldi... Hamza göndermişti.. Şunlar yazıyordu ;
"Günlerdir değiştiğimin ben de farkındayım.. Bu
değişikliği de KURAN'a ve NAMAZ'a borçluyum..
Evet ben namaza başladım.. Ve birçok şeyi
bıraktım.. Tüm kötü huylarımla birlikte senden de
vazgeçmek zorunda kaldım... Çünkü zina yapmış
oluyoruz.. Artık ne elini tutacağım, ne yanına
oturacağım.. Gözlerine bile bakmaktan
sakınacağım...
Lütfen bana kızma.. Seni seviyorum..." Tahmini
doğru çıkmıştı Şeyda'nın... Demek ki bu yüzden
kaçıyordu kendinden... Zaten dine karşı hiç
sempatisi olmayan Şeyda, Hamza'yı elinden
aldığını düşünerek iyice düşman olmuştu Kuran'a,
Namaz'a... Ramazan Bayramı'ydı... Öğle saati
olmuş ama Hamza'dan ne mesaj gelmişti, ne de
aramıştı...
Daha fazla bekleyemeden Şeyda aradı Hamza'yı...
-Bayramın kutlu olsun Hamza...
-Seninki de MÜBAREK olsun Şeyda...
-Neden aramadın..?
-Yetimhanedeyim, fırsat bulamadım...
-Yetimhane mi? Senin ne işin var nerden geldiği
belli