( Roman)

Həyatda Rəbbindən, və nənəsindən bashqa bir kimsəsi olmayan Nihan, yenə də gecə- gunduz shukur edirdi.
Nənəm də olmasaydi mən necə olardim deyə dushunər, həm kovrələr həmdə nənəsicun dua edərdi.
Gunlər kechirdi. Nihan boyumushdu gozəlliyu birə min artmishdi.
Sanki, rəssam chəkmishdi onun uzunu.
Gozləri gecələrə, beyaz uzu daglardaki qara, dodaglari lalə ləchəyinə bənzəyirdi.
Gozəlliyinə gozəllik qatan isə onun məsumiyyəti idi.
Məktəbdə muəllimlərin sevimlisi, evdə nənəsinin sadiq koməkchisi idi.
Nənə chichəklər haqqinda bildiyi hər sheyi, sevimli nəvəsindən əsirgəmirdi.
Nihan 11 ci sinifdəidi məzun olacaq, ali məktəbə qəbul olacagdi.
Gecə- gunduz gozunu kitablardan ayirmirdi.
Amma bir tərəfdəndə Unversitetə qəbul olsa nənəsindən ayri qalacagdi deyə uzulurdu..
Həyat bəzən elə amansiz oyunlar oynayir ki, nənələrimiz demish; "adamin fələyi shashir" .
Nihangilin kəndində ki, tibb məntəqəsinə. Qonshu kə