oldun, gözlerin bir baxdığında yaz, bir baxdığında payız...

Düşünülmemiş sözler araya girdi, Küsdürdüm qelbini... Özümden bixeber, Mehv etdim mene olan hisslerini...

Doğru sözdür vermez fayda peşmançılıq, Başlandı ve yaşanmadan bitdi artıq...
Amma bunu bilmelisen, bir başqası sevse Seni ömür boyu,
Evez eylemez sevgimi "bir anlıq"...

Bax men bele sevdim seni, Sevdim amma gizli qaldı, söylemedim!...
Sevgimi hem hisslerimi, baxışlarımı gizledim...
Sen baxanda men baxmadım, o ateşli gözlerine...


İlk gözlerini sevdim, Sevgilim!...
İlk senin gözlerini sevdim, Sevgilim!
Ölmeden onları göre bileydim!...
Ömür kitabımın vereqlerinden,
Sensiz günlerimi bir-bir sileydim!
Bilmedim qedrini...

Sözlerin oldu qederim, bezen ezrailim, bezen ise heyata sebebim... Bitirdin içimdeki sevgini, basdırdım içime gözlerimdeki xeyalını , indi baxıram sensizliye , baxdıqca yanıram özüme ve tükenişime...

Amma yaşadığını ve xoşbext olduğunu bildiyim müddetde


SENİN NEFESİN YETER MENE, SEVGİLİM!.

<< 1 [2]