təsəvvüf alimi Hacı Bayram Vəlinin yanına şagird götürülmüşdür.
Hacı Bayram Vəli ilə onun tanışlığı maraqlı olmuşdur. Belə ki, təsəvvüfə olan hədsiz marağı Ağ Şəmsəddini Anadoluya, özünə layiq mürşid axtarmağa gətirir. Ona bir çoxları Hacı Bayram Vəlini məsləhət görürlər. Deyirlər ki, qazandığın bu zahiri elmi məna elmiylə, biliklərini eşq ilə, ağıl vergisini qəlb və könül vergisiylə tamamlamağın gərəkdir. Bunu da tək bacarmazsan. Sənə bir mürşid lazımdır. Qalx və yubanmadan Ankaraya get. Orada Hacı Bayram Vəliyə müraciət et. O səni tamamlasın,kamilləşdirsin. Sən bu dünyaya lazımlı bir adamsan.
Ağ Şəmsəddin bu sözlərdən ruhlanaraq Ankaraya yola düşür. Lakin gördüyü mənzərə onun xoşuna gəlmir. Ankarada Ağ Şəmsəddin Hacı Bayram Vəlini öz tələbələrinin nəfsini qırmaq, fəqir-füqəraya əl tutmaq, səfalətdən əziyyət çəkənləri sevindirmək üçün nəzir-niyaz qəbul edən, bazarda pul yığan vəziyyətdə gördükdə bura gəldiyinə peşman olur və daha yaxşı bir mürşid tapmaq üçün Hələb şəhərinə gedir.
Hələbdə olarkən gecə yuxusunda boynuna bir zəncirin taxıldığını, bu zəncirin bir ucunun Hacı Bayram Vəlidə olduğunu və onu Ankaraya dartdığını görür. Yuxudan ayılandan sonra bunun ilahi mənasını anlayaraq, yenidən Hacı Bayram Vəlinin yanına yola düşür. Ankaraya gəlib Hacı Bayram Vəlini tapır. O, müridləri ilə tarlada çalışırdı.Amma Hacı Bayram ona heç bir iltifat göstərmir. Ağ Şəmsəddin də digər tələbələr kimi tarlada çalışmağa başlayır. Nahar vaxtı gələndə Hacı Bayram onun üzünə belə baxmır. Hazırlanan yeməyi tələbələrinə verdikdən sonra artıq qalanını yaxındakı itlərin qabağına tökür. Ağ Şəmsəddin də özü-özünü məzəmmət edərək düşünür: "Sən buna layiqsən". Sonra isə itlərin qabağına atılmış yeməkdən götürüb yeməyə başlayır. Ağ Şəmsəddinin bu hərəkətini görən Hacı Bayram "Mürid, qəlbimizə girdin, yanıma gəl", - deyərək süfrəsində otuzdurur. Və əlavə edir: "Zəncirlə, zorla gələn müsafiri belə sınaqdan keçirərlər". Bundan hədsiz sevinən Ağ Şeyx onun irfan məclislərinə qoşulur. Hacı