İslamda "amin” sözü dua edəndən sonra səslənir və Quranda heç bir yerdə işlədilməyib. Ancaq "əlif lam mim” və "əlif lam ra” ilə başlayan ayələrin hamısı qədim yəhudi hekayələri ilə bağlıdır. Əlif Lam Mim (Bəqərə, Əl-i İmran, Ankebut, Rum, Loöman, Səcdə); Əlif Lam Ra (Yunus, Hud, Yusif, İbrahim, Hicr).
Gördüyünüz bu surələrdə Incildən-Tövratdan, Musadan, İbrahimdən, Firondan və s. daha çox danışılır. Həmçinin ərəb dilinin özündə də Ra hərifi – günəş mənasını verir. Amen Ra isə "Günəş allahı" sayılır.
Digər iki dində Günəş simvollarına daha çox rast gəlinsə də, İslamda daha çox Ay simvollarına rast gəlinir. Ərəblərin tanrılarından biri sayılan və Məhəmməd peyğəmbərin də (s.ə.s) qəbul etdiyi Əl-İlah da (sonradan dəyişilərək Əl-Lah > Al-Lah > Allah kimi deyilməsi) Ay tanrısı sayılır. Bəlkə bu üzdən Məhəmməd peyğəmbər (s.ə.s) Quranda Günəş tanrısı olan "amin”dən söhbət etmir, amma Ay tanrısı sayılan "əl-ilah”dan daha çox danışır?
Həmçinin yəhudilik və xristianlıqda da "Amin” sözü eyni mənani daşıyır və dua zamanı çox istifadə edilir.
İslamda "Amin” sözünə Quranda rast gəlinmir. Amma Fatihə surəsindən sonra çox vaxt deyilir. İslamda "Amin” sözünə ancaq hədislərdə rast gəlinir və əsasən sünnilər "amin”dən çox istifadə edir. "Qoy belə olsun” mənasından deyilsə də, əsl mənası "tanrı, günahlarımızı bağışla” mənasıni verir və etimologiyaya əsasən bu tanrının Amen Ra olduğunu görmüş