edərlər"[2] .
İnsanların bizimlə olan rəftarının və münasibətinin təməlində bizim onlarla olan münasibətimiz və rəftarımız dayanır. İlahi ədalətin təcəllisi olan bu həqiqət dəyişdirilməsi mümkün olmayan bir qanundur. Başqasının yaxınları ilə zina edən bir şəxs, həqiqətdə başqalarının onun yaxınları ilə zina etməsinə razılıq verən bir namussuzdur.
Allah Rəsulu da bir əshabəni ilk baxışda cazibədar görünən zinadan çəkindirmək üçün bu həqiqətə işarə etmişdir. Bir gün Allah Rəsulunun yanına Culəybib adında bir gənc gələrək: "Zina etmək üçün mənə izin ver, çünki təhəmmül etməyim mümkün olmayacaq", – dedi. Onun bu sözünə orada olanların reaksiyası müxtəlif və fərqli oldu. Şəfqət və mərhəmət abidəsi olan əziz Peyğəmbərimiz susdu və bu gənci dinlədi. Onu yanına çağırdı. Diz-dizə yanında oturtdu. Cənnət iyi verən nəfəsilə o gəncdən soruşdu:
– Belə bir şeyin sənin anana qarşı edilməsini istərdinmi?
– Atam-anam sənə fəda olsun, ey Allahın Rəsulu, istəməzdim.
– Heç bir insan da anasına qarşı belə bir işin icra edilməsini istəməz.
– Sənin bir qızın olsaydı, ona qarşı belə bir işin icra edilməsini istərdinmi?
– Canım sənə fəda olsun, ey Allahın Rəsulu, istəməzdim.
– Heç bir insan da qızı üçün belə bir şey istəməz.
– Bibinlə və ya xalanla zina edilməsini istərdinmi?
– Xeyr, istəməzdim.
– Bacınla bir başqasının zina etməsini istərdinmi?
– Xeyr, xeyr, istəməzdim. Və son söz.
– Heç kimsə də anası, qızı, bacısı, bibi və xalası ilə zina edilməsini istəməz. ..."
Bəli, bu danışıqla Allah Rəsulu ağıl və məntiqlə bu gəncin ağlına və qəlbinə xitab edib onu qəflət yuxusundan oyatmışdır. Əlini həmin gəncin köksünə qoyaraq belə dua etmişdir: "Allahım, bunun qəlbini təmizlə, günahlarını bağışla, namusunu mühafizə