çölə-bayıra çıxmaq var.
Səmayə xanım gülümsədi; - Göyçəkdi. Bir suyu sənə çəkir.
Zaman sevindi; - Daha de dünya gözəlidirdə.

Səmayə əvvəlcədən aldığı üzüklə sinif yoldaşı, neçə illik rəfiqəsi Ruhanəgilə getdi. Ərsiz olan iki qadın söhbəti çox uzatmadılar, aralarında razılığa gəldilər. Nişan etməmiş bir başa toyun olacağı ayı dəqiqləşdirdilər. Ruhanənin əri bir il bundan əvvəl şəkərdən haqq dünyasına qovuşmuşdu. Arvadına və qızına miras qoyduğu iki obyektdən hər ay yaxşı pul gəlirdi evə.
Səmayəgilin də qazancı pis deyildi. Hər iki ailənin toyu uzatmaq üçün heç bir səbəbi yoxuydu.
Səmayə özüylə gətirdiyi üzüyü gələcək gəlininin barmağına taxdı, alnından öpüb xeyir duasını verdi. Gəlin olacaq Sevil on səkkiz yaşında özünü otuz ilin arvadı kimi hazırlamışdı. Zamana isə, evdə arxayın ola biləcək qadın lazımdır. Gözü açılmamış, anasına qulluq edəcək qadın!...

Payızın ilk oğlan çağını xatırladacaq ay – Sentyabr.
Toyuna on beş gün qalmız Zaman məhlədə üç ildi görüşdüyü dul qadından – Şəbnəmdən başqa, telefonundan digər qızların,qadınların nömrələrini silmişdi. Özündən on yaş böyük olan Şəbnəm o biri görüşdüyü qadınlar kimi onun cibini güdmürdü. Əksinə, yeri gələndə, xeyri dəyəcək məsləhətlər verirdi. Bəzən Zaman heyfslənərək bildirmişdi ki, aralarındakı yaş fərqinə baxmayaraq, həyatındakı ilk kişisi olsaydı, ailə quracağı qadın mütləq Şəbnəm olardı.
Səmayə oğluyla Şəbnəm arasındakı münasibətə dəfələrlə öz iradlarını bildirmişdi. Şəbnəmdən ayrılmağa Zamanın ürəyi gəlmirdi. Bir neçə dəfə özü ayrılıb, təkrar yenə Şəbnəmə qayıtmışdı.
Nə qədər çox insanla ünsüyyət qursan, dəfələrlə sevsən, sonunda yenə doğmalıq hiss etdiyin, bağlandığın insana geri qayıdırsan. Zamanla Şəbnəm arasındakı münasibət ilk aylardan uzaq, sonradan isə, izah oluna bilinməyəcək bağlılıq, fərqli hisslərdir.
Səmayə razı deyildi – oğlu Şəbnəmi toyuna çağırsın. Şəbnəm özü toyda iştirak etmək istəyirdi.
Saat altıdır. Qız tərəfdən də, oğlan tərəfdən də gələn qonaqlar əvvəlcədən