n dəvətnamələrində nömrəsi yazılmış yerlərində əyləşdilər. Şəbnəm bəy-gəlin stoluna yaxın, qonşuların arasında yox, Zamanın qohumları arasında oturmuşdu. Səmayə qəsdən o yeri göstərmişdi, oğlunun xoşbəxtliyini görsün, qadınlıq qüruruna toxunsun, toydan sonra hər şeyə nöqtə qoysun.
Bəylə gəlin gələnə qədər Şəbnəm Səmayənin həkim olan bibisi qızı ilə tanış oldu. Vaxt keçdikcə həkimlə söhbəti səmimi, açıq olurdu. Həkim qızların düzgün tərbiyə olunmamasından gileylənirdi. Evinə gizli özünü bərpa etməyə gələn qızlardan danışırdı. Şəbnəm isə, əlini çənəsinin altına qoyub, sadəlövh uşaq kimi dinləyirdi. Məclisdəki bəzi qonaqlar səbirsiz idi, yeyib-içmək çoxdan başlamışdı.
Budur, vağzalı sədaları altında gəlin bəyin qoluna giribdir, ikisi də asta-asta pilləkanları qalxırlar. Şəbnəm divara vurulmuş televizora baxır, Zamanın qoluna girmiş gəlinin yerində özünü təsəvvür edirdi. Bədəninə qəribə istilik gəlirdi.
İnsanın özünün özünə pərt olması xoşagəlməz hisslərdən başqa heçnə deyil. İçində nələrsə qırılır. Dişinin ağrısı başına vuran kimi, inciyən ruhunda bədənini sızıldadır, ağrı verir. Elə bir gün gəlir ki,açılan bütün yaralar qabıq bağlayır, bəzən unudulur, üzündən üzlər alır.
Bəy-gəlin zala daxil olanda qonaqların çoxu ayağa qalxır, əl çalırlar. Səmayənin həkim qohumunun üzündə çaş-baş adamların ifadəsi vardı:
Elə bil gəlini hardasa görmüşəm.
Şəbnəm bəydən gözlərini çəkmirdi, ona həsrətlə baxırdı. Səmayə, onların münasibətlərini bilən qonşular arada gözlərini ona dikirdilər. Cavanlar səbəbkarları aralarında görünməz etdilər. Nigah mərasiminin olduğu məqamıydı. Nigahı kəsən qadın hər toyda təkrarladığı sözləri bu toyda da deyirdi.
Həkim qadın yenə qaşqabaqlı dedi: - Vallah, bu gəlini görmüşəm. Elə bil bizdə olubdur.
Şəbnəm indi qadının dediklərinə fikir verir: - Başa düşmədim. Bilmirsiz evinizə kim gəlir, kim gedir?
Həkim qadın: - Bəyaq izah elədim axı, indiki qızlar...Ay aman!...Allah mənə ölüm ver.
Həkim qadın stula çökür; - Mən nə iş görmüşəm, ay allah. Mən