devetnamelerinde nömresi yazılmış yerlerinde eyleşdiler. Şebnem bey-gelin stoluna yaxın, qonşuların arasında yox, Zamanın qohumları arasında oturmuşdu. Semaye qesden o yeri göstermişdi, oğlunun xoşbextliyini görsün, qadınlıq qüruruna toxunsun, toydan sonra her şeye nöqte qoysun.
Beyle gelin gelene qeder Şebnem Semayenin hekim olan bibisi qızı ile tanış oldu. Vaxt keçdikce hekimle söhbeti semimi, açıq olurdu. Hekim qızların düzgün terbiye olunmamasından gileylenirdi. Evine gizli özünü berpa etmeye gelen qızlardan danışırdı. Şebnem ise, elini çenesinin altına qoyub, sadelövh uşaq kimi dinleyirdi. Meclisdeki bezi qonaqlar sebirsiz idi, yeyib-içmek çoxdan başlamışdı.
Budur, vağzalı sedaları altında gelin beyin qoluna giribdir, ikisi de asta-asta pillekanları qalxırlar. Şebnem divara vurulmuş televizora baxır, Zamanın qoluna girmiş gelinin yerinde özünü tesevvür edirdi. Bedenine qeribe istilik gelirdi.
İnsanın özünün özüne pert olması xoşagelmez hisslerden başqa heçne deyil. İçinde nelerse qırılır. Dişinin ağrısı başına vuran kimi, inciyen ruhunda bedenini sızıldadır, ağrı verir. Ele bir gün gelir ki,açılan bütün yaralar qabıq bağlayır, bezen unudulur, üzünden üzler alır.
Bey-gelin zala daxil olanda qonaqların çoxu ayağa qalxır, el çalırlar. Semayenin hekim qohumunun üzünde çaş-baş adamların ifadesi vardı:
Ele bil gelini hardasa görmüşem.
Şebnem beyden gözlerini çekmirdi, ona hesretle baxırdı. Semaye, onların münasibetlerini bilen qonşular arada gözlerini ona dikirdiler. Cavanlar sebebkarları aralarında görünmez etdiler. Nigah merasiminin olduğu meqamıydı. Nigahı kesen qadın her toyda tekrarladığı sözleri bu toyda da deyirdi.
Hekim qadın yene qaşqabaqlı dedi: - Vallah, bu gelini görmüşem. Ele bil bizde olubdur.
Şebnem indi qadının dediklerine fikir verir: - Başa düşmedim. Bilmirsiz evinize kim gelir, kim gedir?
Hekim qadın: - Beyaq izah eledim axı, indiki qızlar...Ay aman!...Allah mene ölüm ver.
Hekim qadın stula çökür; - Men ne iş görmüşem, ay allah. Men bu

<< 1 2 [3] 4 5 >>