başladı, qızın... Belkə
sevdiyi yanında olsaydı, qəlbi bu qədər yorulub,
əlvida dəməzdi həyata... Qız artıq ölümdən
qorxmurdu. Sevdiyindən ayrı yaşamağın,ölümdən
nə fərqi var idi ki?
Təkrar yenə sevdiyi düşdü yadına... <<Kaş
yanımda olaydı>>dedi, gənc qız... Gözlərindən
son dəfə öpsə, rahatca, əbədi yuma bilərdi,
artıq... Yenə gözləri bulaq tək çağlamağa
başladı... Sevdiyini son dəfə görmədən, ölmək
istəmirdi... Az da olsa, sevdiyindən bir xatirə alıb,
köçmək istəyirdi dünyadan...
Amma sevdiyi kim bilir, kiminlə bərabər, harda
idi? Qız öz sevgi dolu qəlbini heç kimlə bölməmiş,
sevdiyinin həsrəti ilə yaşamışdı... Görəsən oğlan
kimləsə bölmüşdürmü, qəlbini? Onun sevgisini
silib atdımı görən, qəlbindən?
Qızın qəlbi birdən nifrətlə doldu. Onu düşünəndə,
hər dəqiqəsinin hüznlü keçməsi çətin gəlirdi,
gənc qıza... Ölmək istədi. Artıq, yaşamaq
istəmirdi bu haqsızlıq dünyasında... Amma
sevdiyindən bir xatirə almamış, bu dünyadan
köçməyəcəyinə and içmişdi, gənc qız... Kim bilir,
bəlkə də sevdiyi onu unudub artıq...Təkrar
gözlərini açdı...Dərin bir düşündü...
Bu an birdən qızın atası içəri daxil oldu. Qızına
ürəyini vermək istəyən bir könüllü tapıldığını
dedi... Qız bu xəbərə heç sevinmədi. Gözləri
artıq, yaşla dolmuşdu, qızın...
Həmin gecə bir gənc, gözlərini əbədi olaraq
yumdu... Qız isə uğurlu cərrahiyə əməliyyatı
olundu... Əməliyyatdan bir həftə sonra qız
sağaldı. Amma dünya başqa gəldi, gənc qıza...
Sanki, nə isə əksik idi həyatından… .Aradan aylar
keçmişdi. Gənc qız artıq tamam sağalmışdır...
Amma içindəki həsrət, kövrəklik qurtara bilmirdi...
Sevdiyi yadına düşəndə ürəyi əvvəlkindən də çox
ağrıyırdı... <<Bir dəfə görə bilsəydim>>deyib,
ürəyində danışırdı, gənc qız...
Qəlbi yenidən sızlamağa başlamışdı, gənc qızın.
Nəyə görəsə hər gecə bu sızıltılar qəfildən
güclənir, bərk döyünür və yuxudan oyadırdı, gənc
qızı...
Gülləri çox sevirdi, gənc qız. Dibçəkdə yetişdirdiyi
güllər var idi ki, həmişə onlarla danışır,
dərdləşirdi...