Sevgi hekayəsi
Gənc bir qız ağır, sağalmaz xəstəliyin pəncəsində
son günlərini yaşayırdı...Yaralı qəlbi artıq bu
dünyada dözə bilmirdi...Qızın həddən artıq varlı
olan ailəsi bütün qəzetlərdə qızın qəlbini
sağaldacaq adamı tapmaq üçün elan vermişdi.
Qızı üçün canını qurban verə biləcək birini
axtarırdılar. Çünki qızın ürəyini dəyişmək lazım
idi...
Gənc qız isə xəstəxana otağında, getdikcə heyat
çiçəyi solurdu... Yenə bu dörd divar arasında tək-
tənha, gözü yaşlı, boynu bükük, ölümünü
gözləyirdi... Gözlərini yummaqdan, bu kiçik
otaqda yalnız, göz yaşı tökməkdən yorulmuşdu...
Yenə də, əngəl ola bilmədi bulaq kimi çağlayan
gözlərinə. Sevgilisi düşdü yadina, kasıb amma
onu ölüncə sevə biləcək sevgilisi...
Hər gün eyni şeyləri fikirləşib, xatirələri bir film
kimi, gözləri önündə canlandırırdı. <<Pulum
yoxdur, amma sənə verə biləcəyim, bir tək qəlbim
var>> deyirdi, sevdiyi oğlan. Gənc qız da başqa
bir şey istəmirdi...Sevgiyə möhtac olan biri,
sevdiyinin sevgisindən başqa, nə istəyə bilərdi ki?
Amma qismət olmamışdı... Dünyalar qədər biri-
birilərini sevən sevgililərin arasına, pul, var-dövlət
girib, onları ayıra bilmişdi... Amma indi var-
dövlətin keçmədiyi bir vaxt gəlmişdi. Bu son
günlərdə sevdiyi oğlan yanında olsaydı, heç bu
qədər əzab çəkib, ağlamazdı...
Ayrıldıqları gündən artıq 5 il vaxt ötmüşdü. Amma
hər gün həsrət çəkmiş, ürəyini heç kimlə bölmək
istəməmişdi. Elə həmişə sevdiyini fikirləşirdi..
Görəsən nələr etmişdi, bu illər ərzində sevdiyi
oğlan? Kim bilir, bəlkə də evlənmişdir..
Gözlərindən bir damla yaş daha damladı,
qurumuş dodaqlarına... Əllərinə baxdı... Bir
zamanlar sevgilisi, onun əllərini tutub, ovcunda
sıxardı... Hər gün əllərini sevdiyinin ovcunda
düşünüb, saatlarla əllərinə baxardı..
Ən çox, saçlarının tökülməyi ona əzab verir,
ağladırdı... Çünki, bir zamanlar o saçları sevdiyi
oğlan tumarlayıb, öpmüşdü... Hər gün gözlərindən
bir damla yaş axanda, qəlbinə sanki bir ox
batırdı...
Qəlbi yenə sızlamağa