Məktubda yazılmışdı:
“MƏN BİR ZAMANLAR UŞAQ İDİM. HƏM
DƏ KİMSƏSİZ BİR UŞAQ… BİR GÜN SOYUQ
BİR
QIŞ GECƏSİ BİR QADINDAN ÇÖRƏK
ALMAQ ÜÇÜN PUL İSTƏDİM. ÇÜNKİ AC İDİM. O GÜN
O MƏNƏ ÇÖRƏK PULU VERSƏYDİ, MƏN
ONA ÖZÜMÜ ÖMÜR BOYU BORCLU
SAYARDIM.
AMMA O QADIN MƏNİ İTƏLƏYƏRƏK, ÖZ
UŞAĞI İLƏ MƏNƏ BAXIB “SƏN BİR İYRƏNC MƏXLUQSAN” DEMİŞDİ. İLLƏR KEÇDİ,
HƏYAT O QADINI MƏNƏ MÖHTAC ETDİ.
PULU,
İMKANI OLA-OLA, MƏNƏ “BİR DİLƏNÇİYƏ
VERƏCƏK PULUMUZ YOXDUR” DEDİ VƏ
ZAMAN GƏLDİ, DOĞRUDAN DA ELƏ OLDU. KİMİN AXIRI NECƏ OLACAQ BİLİNMİR.
MƏN
ƏLİMDƏ OLANLARIN BİR GÜN
OLMAYACAĞINI DÜŞÜNDÜM. BUNU SƏNƏ
DƏ TÖVSİYƏ
EDƏRDİM. HƏYATI VƏ İNSANLARI AYIRMADAN SEVİN. ÇÜNKİ HƏYATIN
BİZƏ NƏLƏR GÖSTƏRƏCƏYİ HEÇ KİMƏ
MƏLUM