qızı yenidən həyata qaytarır. O, onunla danışırdı! Uzun müddətdən sonra  yenidən xoşbəxt idi! Qız təkid etməsinə baxmayaraq, Çouqet çəkdiyi əziyyət qarşılığında haqq almır.Qız  bütün həyatını  bu cür keçirir, daima onun haqqında düşünərək işləyir. Onun əczaxanasından dərmanlar almağa davam edir, bu qıza onunla danışmaq və onu daha yaxından görmək üçün bir şans verir.  Həm bu yolla hələ də ona pul verə bilirdi”.Əvvəlcə də dediyim kimi o, bu yaz vəfat etdi. Öz kədərli hekayəsini bitirdikdən sonra  qazandığı pulları sevdiyi adama aparmağım üçün mənə yalvardı. O, yalnız ona görə işləyirdi ki, ölümündən sonra sevdiyi insana onu xatırladacaq nəsə qoyub gedə bilsin. Keşişə onun dəfn xərclərini ödəmək üçün əlli frank verdim.  Ertəsi gün isə Çouqetsləri görməyə getdim. Dolu və qırmızı, lovğa və özündənrazı bu adamlar  üzbəüz oturmuş, səhər yeməyini bitirmək üzrə idilər. Mənimlə salamlaşdıqdan sonra qəhvə təklif etdilər və qəbul etdim. Onların yumşalacağından, hətta göz yaşlarına boğulacağından əmin bir şəkildə titrək səslə hekayəni onlara danışmağa başladım. Çouqet səfil, gəzərgi stul təmirçisi tərəfindən sevildiyini eşidən  kimi elə hiddətlə bağırdı ki, sanki, şərəfi ləkələnmiş,  nüfuzunu  itirmiş, şəxsi abırı bir həyatdan daha qiymətli və əziz imiş. Onun özündən çıxmış arvadı isə “Oğru! O oğru!” deyə dayanmadan dodaqaltı təkrarlayırdı.Çouqet   bu cür rəzilliyə qarşı deməyə söz tapmayaraq ayağa qalxdı və iri addımlarla otaqda var- gəl etməyə başladı.  “Bu cür dəhşətli bir şeyi necə başa düşməli, həkim? “ deyə dodaqaltı deyinirdi. “Əgər o sağkən bunları bilsəydim, onu həbsə atdırardım. And içirəm ki, heç vaxt ordan qurtula bilməzdi”.Mən məəttəl qalmışdım, nə deyəcəyimi bilmirdim, lakin  vəzifəmi yerin yetirmişdim.  “O, mənə bir şey tapşırıb,- dedim-3500 frank məbləğində pulu sizə verməyimi istəyib.  İndi dediklərim xoşagəlməz səslənə bilər ,bəlkə də, siz pulları yoxsullara verməyi üstün tutacaqsınız”.Təəccübdən nitqi qurumuş ər-arvad mənə baxdılar.  Bir neçə min frankı