Ailə – cəmiyyətin təməl daşı hesab olunur. Əgər bu təməl daşı sağlam və düzgün ailə tərbiyəsi əsasında qoyularsa, pak bir mühitin ərsəyə gəlməsinə şərait yaradacaqdır. Amma əgər ailədə təlim-tərbiyə sönük və puç əxlaq əsasında qurularsa, təbii ki, qeyri-insani bir cəmiyyətin formalaşmasına səbəb olacaqdır. Bu baxımdan ailədə əxlaq davranışlarını üç əsas hissəyə bölmək olar:
1. Ər-arvad davranışı;
2. Övlad-valideyn davranışı;
3. Valideyn övlad davranışı;
Ər və arvad hər bir ailənin mehvəri və özəyidir. Bu iki mühüm şəxsin mehr və əməyi sayəsində ailə kamilləşir və cəmiyyətdə özünə layiq olan məqamı qazanır. Amma çox təəssüflər olsun ki, bir çox ailələrdə ər və arvadın bəzi mühüm məsələlərə etinasız münasibəti böyük problemlərin yaranmasına səbəb olur və sonradan bunun qarşısını almaq ya çox çətin, ya da qeyri-mümkün olur.
Ər və arvad həyatın bütün «eniş-yoxuşunda», «isti-soyuğunda» bir-biri ilə şərik olmalı, qarşıya çıxan bütün problemləri səbirlə və düzgün şəkildə həll etməlidirlər. Onlar bağladıqları əhd-peymana sadiq qalmalı, bir-birinə qarşı maddi, mənəvi köməyi əsirgəməməli, özlərinin heysiyyət və şərəflərini qoruyub saxlamalı və nəhayət, lazımi kamilliyə çatmaq üçün birgə çalışmalıdırlar.
Ailədə əxlaqi davranış çərçivəsində ər-arvadın əsas xüsusiyyətləri kimi aşağıdakıları qeyd etmək lazımdır:

1) Ehtiram

Ər və arvadın əsas vəzifələrindən biri bir-birinə qarşı hörmət və ehtiramla yanaşmalarıdır. Əslində, ailə üzvləri arasındakı ehtiram və hörmət məcburiyyət üzündən deyil, pak sevgi və məhəbbətə söykənərək İlahi razılığı qazanmaq məqsədilə olmalıdır. Allah-Taala Qurani-Kərimdə İsra surəsinin 70-ci ayəsində buyurur:
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ

«Həqiqətən, Biz Adəm övladlarına kəramət və şərafət bəxş etdik».
Sözsüz ki, Allah-Taala yanında ehtiramlı olan bir şəxs digər fərdlərin yanında da ehtiramlı olacaqdır. Bu baxımdan ailədə qarşılıqlı hörmət və ehtiramın zəruriliyi barədə İmam Baqir (ə) buyurub: «Ailə quran hər bir şəxs öz yoldaşını