P.S bu yaxinlarda esitdiyim bir hekayeni sizlerle paylsmaq istedim

Biz uc dost idik. Avaraliq ve tenbellik bizi bir yerde saxlayirdi. Xeyr xeyr eslinde dord dost idik. Dorduncumuz seytan idi. Gunlerimiz qizlarla bir yerde eylenmekle ötürdu. Gunlerimiz ve gecelerimiz belece kecirdi, ekin sahelerinde, çadirlarda, sahilde ve avtomabillerde... Ta ki.esla unutmayacagim o gun gelib catanadek...
Her zamanki kimi her birimizin yaninda bir qiz ekin sahesine getdik. Her sey hazir idi. Lenete gelmis icki... Amma özümüzle yemek goturmeyi unutmusduq. Bir az sonra dostum avtomobili ile axsam yemeyi almaga getdi. Cixarken saat teqriben alti olardi. Bir saat kecdi gelmedi. Iki saat kecdi qayitmadi. Saat on olanda narahat oldum ve masinimla onu axdarmaga getdim. Bir a getdikden sonra,qarsida alov sölelendiyini gordum. Catarken dehsete geldim, cunki böyrü üste asmis yanan masin dostumun masini idi. Telesik yuyurub onu yanan masindan cixarmaga calisdim. Bedeninin yarisinin kömür oldugunu gorerken özümu itirdim. Feqet o hele de yasayirdi. Onu masinnan cixardim. Bir az sonra gozlerini ve dedi
"yangin, yangin"
Onu xestexanaya catdirmaga telesirdim. Amma aglamsinmiw sesle bele dedi
" faydasi yoxdu, onsuzda catmayacam"
Goz yaslari meni bogdu. Dostum gözümün önündece heyatdan gedirdi. Ne edeceyimi bilmeden, sükut icinde dayanmisdim. Birden bu sükutu can uste olan dostumun bagirtisi pozdu:
-Axi ona ne deyecem? Ona ne deyecem?
Dehset icinde ona baxib sorusdum:
-O kimdir?
Dostum son nefesini toplayib, sanki derin bir quyudan gelen sesle"ALLAH" dedi
Bu dostumun son nefesi ve dilinden cixan son soz idi. Menim ise bütün vücudum titremeye baslamisdi. Bu son söz qulagimda eks seda verirdi
Gunler kecdi. Amma ölen dostum, o gün gözümün qabagindan çekilmirdi. Alov onu udmusdu, o ise hayqirirdi : "ona ne deyecem? Ona ne deyecem ?
Eyni suali mende öz-özümden sorusdum :bes men ... Men ona ne deyecem ? Gozlerim doldu. Qeribe bir hiss kecirdim ve hemin an sübh azani veren müezzinin

[1] 2 >>