Əbu Bəsir deyir: Mən Ummu Həmidənin yanına gedib imama Cəfər Sadiqin (ə) dünyadan getməsini ona baş sağlığı verdim. O ağladı, mən də onun ağlamğına baxıb ağladım. Sonra dedi: Ey Əba Məhəmməd, əgər İmam (ə) can verərkən görsəydin, qəribə şeylər hiss edərdin. O, son anlarda gözlərinin açıb buyurdu: Mənimlə qohum olan bütün şəxsləri bir yerə yığın. Biz hamının bir yerə toplandıqdan sonra Həzrət onlara baxıb buyurdu: “Həqiqətən bizim şəfaətimiz namazı yüngül sayanlara çatmaz”. (Vəsailuş-şiə 4/ 26)