İslam dinində ailə quran hər bir qadının mehriyyə almağa haqqı çatır, yəni bu, qadının vacib hüquqlarındandır: «Qadınlarınızın mehrlərini könül xoşluğuyla verin!» («Nisa» surəsi, ayə 4). Mehriyyə kəbinin vacib hissələrindən biridir və mehriyyəsiz kəbin düzgün sayılmaz. Hətta cinsi yaxınlıq olmasa belə, kəbin kəsiləndən sonra kişi qadına mehriyyəsini verməlidir. Əlbəttə ki, qadın bunu tələb etsə:
«Əgər onlar (qadınlar) qəlbən, öz razılıqları ilə bundan sizə bir şey bağışlasalar, onu halal olaraq nuşcanlıqla yeyin!» («Nisa» surəsi, ayə 4).
Məsələn, biri kəbin kəsdirsə və cinsi yaxınlıq etmədən qadını boşamalı olsa, kəbində təyin edilən mehriyyənin yarısını qadına verməlidir: «Kəbin haqlarını təyin etmiş olduğunuz qadınları yaxınlıq etmədən əvvəl boşayarsınızsa, təyin olunmuş kəbin haqqının yarısını onlara verməlisiniz!» («Bəqərə» surəsi, ayə 237).

Qeyd edək ki, mehriyyənin pul, qızıl, daşınan və daşınmayan əmlak və sair qismindən olması vacib deyil. Mehriyyə, məsələn, Quran öyrətmək, hər hansı bir iş görmək kimi də ola bilər və Peyğəmbər zamanında bəzi səhabələr mehriyyə kimi zövcələrinə Quran öyrədiblər. Quranda bildirilir ki, Musa Peyğəmbər Həzrət Şueybin qızını alanda mehriyyə olaraq 8 il çobanlıq etmək öhdəliyini götürüb: «(Şueyb) dedi: «Səkkiz il mənə xidmət etmək (qoyunlarımı otarmaq) şərti ilə qızlarımın birini sənə ərə verərəm…». («Qəsəs» surəsi, ayə 27).

İslamda mehriyyənin miqdarı barədə konkret rəqəm təyin edilmir. Onun miqdarı kişi ilə qadının qarşılıqlı razılığından asılıdır. Amma onu da qeyd etmək yerinə düşərdi ki, mehriyyənin çox təyin edilməsi məzəmmət edilib. Çünki mehriyyənin çoxluğu evlənmək istəyən insanlar üçün manəə yarada bilər. Bundan başqa, mehriyyə məbləğinin çox olması ailə həyatının əvvəlindən kin-kudurətin, qeyri-səmimi atmosferin yaranmasına səbəb olur. Ailə məfhumunda maddi olan, mənəvi keyfiyyətləri üstələməməlidir.