: “Gedək mənimlə!” (Yolda) məndən soruş­du ki: “Sən nə gəzirsən? Bu şəhərə gəlmə­yinin səbəbi nədir?” Dedim: “Heç kimə deməyəcəksən­sə, sənə (məqsə­dimi) bil­dirim.” Əli: “Baş üstə!”– dedi. Dedim: “Bizə xə­bər çatıb ki, Məkkədə bir adam peyda olub, pey­ğəmbər olduğunu iddia edir. Mən qardaşımı göndərmişdim ki, onunla danış­sın (və onun barəsində mənə bir xəbər gətir­sin), lakin o qayıdıb mənə lazımi xəbərləri çatdırmadı. Odur ki, mən özüm onunla görüş­mək istədim. Əli dedi: “Sən düz yol tutmusan! İndi mən onun yanına gedəcəm, sən də mənim dalımca gələrsən. Mən hara girsəm, sən də ora girərsən. Əgər yolda sənə xətər toxun­dura biləcək birisini görsəm, dayanıb divarın dibinə çəkilə­cəyəm ki, guya ayaqqabımın bağını bağlayı­ram, sənsə yoluna da­vam edər­sən.” (Bunu deyən­dən) sonra o getdi, mən də onun dalınca getdim. O gedib bir evə daxil oldu, mən də onun dalınca Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) yanı­na daxil oldum və ona: “Mənə İslam haqqında danış!”– dedim. O mənə İslam dinini başa saldı və mən elə yerim­dəcə bu dini qəbul etdim. Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) mənə dedi: “Ey Əbu Zər, bunu heç kəsə bildirmə, qayıt öz qəbilənə. Elə ki bizim açıq-aydın dəvət etdiyimizi eşitdin, gəl qoşul (bizə)”. Mən dedim: “Səni haqq ilə göndərən Allaha and olsun ki, mən bunu onların16 arasında açıq-aydın elan edəcəyəm”.
Bundan sonra Əbu Zər məscidə gəldi. (Həmin vaxt) qureyşlilər orada idilər. (Əbu Zər uca səslə) dedi: “Ey qureyşlilər! Mən şahidlik edirəm ki, Allahdan başqa mə­bud yoxdur və şahidlik edirəm ki, Muhəmməd Onun qu­lu və elçisidir”. Müşriklər (bir-birilərinə): “Qalxın bu sa­biinin17 dərsini verək!”– dedilər.
(Əbu Zər) dedi: “Onlar qalxıb məni o ki var döy­dülər. Bu vaxt Abbas sinəsini qabağa verib məni müda­fiə etdi və üzünü onlara tutub dedi: “Vay sizin halınıza! Siz Ğifar qəbiləsindən olan bir adamı öldürmək istəyirsi­niz? Hal­buki sizin həm ticarət yollarınız, həm də özünü­zün gediş-gəlişiniz ora­dan keçir.” (Bunu eşidəndə) onlar mən­dən əl