sancırdı. Beləcə, Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) zoğların hamısını öz əlləri ilə yerə basdırdı. Salmanın canı Əlində olan Allaha and olsun ki, o zoğlardan heç biri tələf olmadı. Beləliklə də, mən ağama xurma ağaclarını ödədim. Lakin min altı yüz dirhəmi ödəmək sonraya qaldı. Döyüşlərin birindən sonra Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) məni yanına çağırtdırıb mənə yumur­ta boyda qızıl külçə verdi və dedi: “Al bunu, borcunu ödə, ey Salman!” Dedim: “Bu bəs edəcəkmi, ya Rəsulul­lah?” Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Götür bunu, qüdrət və qüvvət sahibi olan Allah sənin borcunu ödəyəcək”. Mən bu qızıl külçəni götürüb tərəzidə çəkdirdim. Salmanın canı Əlin­də olan Allaha and olsun ki, düz qırx övqiyə23 gəldi. Belə­cə, mən borcumu ödəyib azad oldum”.24
Beləsinin xoş halına! Bir zaman Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) bu səhabəni göstərib demişdir: “Hərgah iman Sürəy­ya uldu­zunun yanında olsaydı, bu adamlar ora da gedib çıxardı­lar”25. O həmçinin demişdir: “Cənnət üç nəfər üçün darı­xır: Əli İbn Əbu Talib, Əmmar ibn Yasir və Sal­man Farisi!”26

– Möminlərin anasına27 atılan böhtanlar;


Aişə O demişdir: “Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) səfərə çıx­maq istədikdə zöv­cələri arasında püşk atardı. Püşk kimə düş­səydi, onu da özü ilə səfərə aparardı. Döyüş­lərin birində o yenə bizim aramızda püşk atdı və bu dəfə püşk mənə düşdü. Mən onunla birgə səfərə çıxdım. Həmin vaxt ar­tıq hicab ayəsi nazil olmuşdu. (Bu səbəbdən də) məni kəcavənin28 içəri­sində apardılar. (Yol boyu lazım gəldik­cə) məni kəcavə ilə birgə yerə endirirdilər. Səfərimiz be­ləcə davam etdi. Nəhayət, Pey­ğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) döyüşü başa vu­rub geri qayıtdı. Biz Mədi­nəyə yaxın bir yerdə (dincəl­mək üçün) dayan­dıq. Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) orada gecələ­məyib səfərə çıxmağı əmr etdi. Camaat yola düşməyə hazırla­şarkən Mən (təbii ehtiya­cımı rəf etmək üçün təkbaşına su başına çıxdım və) qoşun­dan uzaqlaş­dım. Ehtiyacımı ödəyib