n gedib yerimə uzan­dım. Mən inanır­dım ki, Allah mənim günahsız olduğu­mu üzə çıxardacaq. Lakin, vallahi, mən heç vaxt inan­mazdım ki, Allah mənim günahsız olduğum barədə vəhy na­zil edəcək. Quranda mənim bu işim haqqında danışılacağını mən özümə rəva bilmirdim. Mən ümid edirdim ki, Allahın el­çisi (sallallahu aleyhi və səlləm) mənə bəraət qazandıracaq bir yuxu görə­cək. Vallahi, Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) heç yerindən qalxma­mış və ev əhlin­dən də hələ bir kəs çolə çıxmamış ona vəhy nazil oldu. O, hər dəfə vəhy nazil olduğu za­man düş­düyü gör­kəmi aldı. Endirilən kəla­mın ağırlığın­dan o çox şiddətli sıxıntı keçirdi və qış gü­nündə belə ondan mirva­ri dənəsi kimi damla-damla tər tökülməyə başladı. Vəhy nazil ol­duqdan sonra o güldü. Mənə dedi­yi ilk söz isə bu oldu: “Ey Aişə, Allaha həmd et! Allah səni təmizə çıxart­dı.” Anam mənə dedi: “Qızım, qalx Alla­hın elçisinə (sallallahu aleyhi və səlləm) (təşəkkür et)!” Mən dedim: “Vallahi, mən nə ona təşəkkür edəcəyəm, nə də Allahdan başqa bir kimsəyə həmd edəcəyəm!” Uca Allah da bu ayələri nazil etdi:
“Şübhəsiz ki, Aişə barə­sin­də yalan xəbər gəti­rənlər özü­nüz­dən olan bir dəs­tədir. Onu özü­nüz üçün pis bir şey hesab et­mə­yin. Ək­si­nə, bu sizin üçün xe­yirlidir. O dəstə­dən olan hər bir şəx­sin qa­zan­dığı günahın cəzası vardır. İçə­rilərindən gü­nahın böyü­yünü öz üstü­nə gö­türəni isə böyük bir əzab göz­ləyir. Nə üçün siz bunu eşitdi­yi­niz za­man mömin kişilər və qa­dın­lar bir-bi­ri­ləri haqda yax­şı fikirdə olub: “Bu, açıq-aydın bir böh­­tandır!”– demə­dilər? Nəyə görə onlar buna dair dörd şa­hid gətirmədilər? Ma­dam ki, şa­hid gə­tirmədilər, deməli, on­lar Allah ya­nında əsl yalan­çı­­dırlar. Əgər Allahın dün­yada və axirət­də sizə lütfü və mərhə­məti ol­ma­saydı, dedi-qodula­rı­nıza görə sizə böyük bir əzab toxu­nardı. O zaman siz bunu dili­ni­zə gəti­rir, bilmədiyiniz sözü da­nışır və onu əhə­miyyətsiz bir şey he­sab edirdiniz. Hal­buki bu, Allah ya­­nında çox böyük günahdır. Nə üçün siz