onu eşit­di­yiniz za­man: “Bizə bunu da­nış­maq ya­­raşmaz. Ey Allah! Sən pak və mü­qəddəssən! Bu, çox böyük bir böh­tandır!”– de­mə­diniz? Əgər möminsiniz­sə, bi­lin ki, Allah sizə bir daha buna bən­zər şeyləri tək­ra­rən etmə­mə­yi­nizi nəsihət edir. Allah Öz ayələrini sizə belə izah edir. Allah Biləndir, Müd­rik­dir. Möminlər ba­rəsində iy­rənc şayi­ələ­rin yayılmasını is­təyənlər üçün dün­ya­da və axi­rətdə acılı-ağrılı bir əzab var­­dır. Allah bi­lir, siz isə bil­mir­si­niz. Əgər Allahın sizə lütfü və mər­hə­məti olmasaydı, Allah Şəf­qət­li və Rəhm­li ol­masaydı, yaydı­ğınız şayiələrə görə sizi məhv edərdi. Ey iman gəti­rənlər! Şey­ta­nın izi ilə getməyin. Kim şey­tanın izi ilə get­sə, bilsin ki, o şey­tan iyrənc və yaramaz iş­lər gör­məyi əmr edir. Əgər Allahın si­zə lütfü və mərhə­məti olma­saydı, sizdən heç kəs heç vaxt təmizə çıxmazdı. La­kin Allah istədiyini təmizə çı­xar­dır. Allah Eşidəndir, Bi­ləndir”.32

Allah mənə bəraət qazandıran bu ayələri nazil et­dikdən sonra, qohum­luq əlaqələ­ri xatirinə və kasıb oldu­ğuna görə, öz malından Mistah bin Usasə­yə xərclə­yən Əbu Bəkr əs-Sid­diq dedi: “Vallahi, Mistah Aişə barə­sində belə dedikdən sonra mən ona malımdan heç bir şey verməyəcəyəm.” Uca Allah da bu ayəni nazil etdi:
“Qoy aranızda olan fəzilət və sərvət sahibləri qo­hum­lara, miskin­lərə və Allah yolunda hicrət edənlərə heç bir şey verməyə­cəklə­rinə and içməsinlər. Qoy əfv edib bağışlasınlar. Məgər siz Alla­hın sizi bağış­laması­nı istəmirsinizmi? Allah Bağışla­yandır, Rəhmlidir.”33

Əbu Bəkr dedi: “Xeyr, vallahi, mən istəyirəm ki, Allah məni bağışla­sın!” O, yenə də malından xərcləməyi­nə davam etdi (və dedi: “Vallahi, mən heç vaxt malımı Mistahdan əsirgəməyəcəyəm!)”
Allahın elçisi (sallallahu aleyhi və səlləm) Zeynəb bint Cəhşdən mənim ba­rəm­də soruşub dedi: “Ey Zeynəb, sən nə deyə bilirsən, nə gör­müsən?” O dedi: “Ey Allahın elçisi, mən gözümü, qulağı­m­ı (görmədiyim və eşitmədiyim şeylər­dən) qoru­yuram! Mən onun barəsində xeyirdən başqa