n xilas et!” Bu vaxt qayıq yırğalandı və əsgərlər dənizə düşüb boğuldular. Uşaq isə qayıdıb padşahın yanına gəldi. Padşah soruşdu: “Səninlə gedən əsgərlər necə oldu?” Uşaq dedi: “Allah məni onlardan xilas etdi!” Sonra o, padşaha dedi: “Sən mənim dediklərimi yerinə yetirməyincə məni öldürə bil­məyə­cəksən.” Pad­şah soruşdu: “Mən nə etməliyəm?” Uşaq dedi: “Camaatı meydana yığ! Sonra məni ağacın gövdəsində çarmıxa çək. Sonra da mənim ox qabımdan bir ox götürüb onu ya­ya qoy və: “Bu uşağın Rəbbi Allahın adı ilə!”– deyib oxu mənə at. Əgər belə etsən, mə­ni öldürə bilərsən.” Padşah camaatı meydana yığdı və uşağı çarmıxa çəkdi. Sonra onun ox qabından bir ox götürüb onu yaya qoydu və: “Bu uşağın Rəbbi Allahın adı ilə!”– deyib oxu atdı. Ox uşağın gicgahına batdı və o, əlini gicgahına – oxun batdığı yerə qoyub canını tapşırdı. Meydana toplaşmış adamlar dedilər: “Biz bu uşağın Rəb­binə iman gətirdik! Biz bu uşağın Rəbbinə iman gətirdik! Biz bu uşağın Rəbbinə iman gətirdik!” Padşahın tərəfdar­ları ona dedilər: “Sənin nədən çəkindiyin yadın­dadırmı? Val­lahi, bu, sənin başına gəldi. Camaatın hamı­sı iman gətirdi”. Onda padşah yolların kənarında xən­dəklər qaz­mağı və bu xəndəklərdə od qalamağı əmr etdi. Sonra da belə buyurdu: “Dinindən dönməyən hər kəsi oda atın!” Nəhayət, qucağında südəmər kör­pəsi olan bir qadını xəndəyin kənarına gətirdilər. Qadın dinindən dönüb geri çəkilmək istədikdə, körpə dil açıb dedi: “Anacan, səbirli ol! Həqi­qətən də, sən haqq yoldasan!”4

– Muhəmməd Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) çətin günləri;
Rəvayət edilir ki, (bir dəfə) Aişə Pey­ğəm­bər­dən (sallallahu aleyhi və səlləm) so­ruşdu: “Sənin Uhud günündən5 daha ağır bir günün olub­mu?” Pey­ğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Mən artıq ərəblərdən çəkdi­yimi çəkmi­şəm. Ən çox əziyyət çəkdiyim (gün) isə Əqəbə günü6 olmuşdur. O vaxt ki, mən ibn Abdu-Yaleyl ibn Abdu-Kula­lədən7 mənə himayə olmağı xahiş etdim, lakin o mənə dəs­tək ver­mədi. Mən iztirab çəkə-çəkə geri döndüm və ancaq