Qərnis-Səalibə8 gəlib çatdıqda özümə gəldim. Həmin vaxt mən başımı yuxarı qaldırıb üstümə kölgə salan bir bulud gördüm. Mən buluda diqqət yetir­dikdə içində Cəbraili gördüm. O məni səs­ləyib dedi: “Allah sənin həmqəbilə­lə­ri­nin nə dediklərini və sənə ne­cə rədd cavabı verdiklərini eşitdi. Rəbbin dağlar mələyi­ni sənin yanına göndərib ki, onları (bəlaya düçar etmək) xüsu­sunda istə­diyini bu mə­lə­yə əmr edəsən”. Dağlar mələyi mənə salam ver­dikdən son­ra dedi: “Ey Muhəm­məd, nə istəyirsənsə, (buyur)! İstəyir­sənsə, bu iki dağı9 onların başına uçur­dum!” Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Xeyr, mən ancaq onu diləyirəm ki, Allah onların belindən Tək Allaha ibadət edən və Ona heç bir şeyi şərik qoşmayan kimsələr gətirsin!”10
– Təbuk döyüşündən yayınmış üç səhabənin başı­na gələnlər;

Kəb ibn Malik ((sallallahu aleyhi və səlləm)adiyallahu anhu) demişdir: “Təbuk döyüşün­dən baş­qa Pey­ğəm­bərin (sallallahu aleyhi və səlləm) apardığı döyüşlərin heç birindən ya­yınmamışdım. Bədr döyü­şündən yayınm­a­ğıma gəlin­cə, ondan yayınanları Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) qınama­mışdı. Çünki o zaman Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) döyüşə yox, Qureyş karvanının yo­lunu kəsmək üçün çıx­mışdı. Allah da onları vədələş­mə­dikləri bir yerdə düşmənləri ilə üz-üzə gətirdi. Əqəbə beyətində hamımız İslamı yaşat­mağa dair Peyğəm­bərə (sallallahu aleyhi və səlləm) beyət etdik. İnsanlar arasında Bədr döyüşü­nün Əqəbə beyətindən daha üstün sayılmasına baxmayaraq, mənim üçün Əqəbə beyəti daha sevimli idi. Təbuk döyüşünə gəl­dikdə isə, bu döyüşdən yayındığım zaman özümü başqa döyüş­lərdə olduğundan daha qüvvətli və daha gümrah hiss edirdim. Allaha and olsun ki, bundan öncə heç vaxt mənim bir dəvədən artıq miniyim olma­mışdı. Bu döyüş vaxtı isə mənim iki dəvəm var idi. Döyüşə get­mək istədikdə ikibaşlı danışmaqla həqiqi məqsədini bil­dirməmək Peyğəm­bərin (sallallahu aleyhi və səlləm) adəti idi. Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) Tə­buk döyüşünə şiddətli