Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) demişdir: “Sizdən əvvəl yaşamış bir xalqın padşahı və onun da bir sehrbazı var idi. O qocal­dıqda padşaha dedi: “Mən qocalmışam və artıq ömrüm başa çatıb. Odur ki, yanıma bir uşaq göndər, ona sehr etməyi öyrədim.” Padşah onun yanına bir uşaq göndərdi və sehrbaz ona sehr öyrətməyə başladı. Sehrbazın evi ilə padşahın sarayı arasında bir rahib yaşayırdı. Bir gün uşaq rahibin yanına gəlib onun danışdıqlarına qulaq as­dı və rahibin dedikləri onun xoşuna gəldi. O hər dəfə sehrbazın yanına getdikdə rahibə də baş çəkirdi. O sehr­bazın yanına gec gəldikdə, sehrbaz: “Nə üçün gecikmi­sən?”- deyib onu döyür, evə gec gəldikdə də evdə­kilər: “Nə üçün gecikmisən?”- deyib onu döyürdülər. Uşaq rahibə şikayət etdikdə, o dedi: “Sehrbaz səni döymək istədikdə, de ki, ailəm məni ləngitdi. Ailən səni döymək istəsə, de ki, sehrbaz məni ləngitdi.” Uşaq beləcə öz işinə davam etdi. Nəhayət bir gün o, camaatın yolunu kəsmiş böyük və qorxunc bir heyvana rast gəldikdə dedi: “Bu gün mən kimin daha üstün olduğunu – rahibin dininin, yoxsa sehrbazın əməlinin Allaha daha əziz olduğunu biləcəyəm.” O yerdən bir daş götürüb dedi: “Allahım, əgər rahibin dini Sənin üçün sehrbazın əməlindən daha əzizdirsə, onda bu heyvanı öldür ki, insan­lar keçib gedə bilsinlər!” O, daşı atıb heyvanı öldürdü və insanlar öz yollarına davam etdilər. Uşaq rahibin yanına gəlib bunu ona xəbər verdikdə rahib dedi: “Oğlum, bu gün sən məndən də fəzilətlisən. Onlar səni tezliklə sınayacaqlar. Səni sınayacaqları vaxt mənim kim olduğumu onlara bil­dirmə.” Bu minvalla uşaq anadangəlmə korları və cüzam xəstəliyinə tutulanları sağaltmağa, habelə insanlara üz vermiş digər xəstəlikləri də müalicə etməyə başladı. Pad­şahın yaxın adamlarından birinin gözləri kor olmuşdu. O, bu uşağın haqqında eşidəndə çoxlu hədiyyələr götü­rüb onun yanına gəldi və dedi: “Məni sağalda bilsən, bunların hamısı sənin olacaq!” Uşaq dedi: “Mən heç kəsi sağalt­mıram. Sağaldan yalnız qüdrətli və qüvvətli Allah­dır. Əgər