BismillahirRahmənirRahim
Rəvayətdə gəlib: Ömər Sə’din qoşunu imam
Hüseynin (ə) xeymələrinə od vurarkən iyirmi üç
uşaq xeymədən çölə qaçdılar. Onlar susuzluğun
şiddətindən və qorxularından titrəyirdilər.
Xeymələrin qarətindən və onlara od vurduqdan
sonra, Ömər Sə’din qoşun böyüklərindən biri ona
dedi: Bunları Yezidin yanına belə aparmaq
fikrindəsənsə, bir nəfəri də Şama gedib çıxmaz.
Göstəriş ver, bunlara su versinlər. Bunlar
susuzluqdan ölürlər. (hətta uşaqlardan bir neçəsi
susuzluqdan ölmüşdü)
Ömər Sə’d dedi: Uşaqlara su verin!
Suçular su məşglərini su ilə doldurub, uşaqlara
və qadınlara apardılar. Onlar suyu əldən-ələ
ötürərək, uşaqların arasında ən kiçiyi olan həzrət
Rüqəyyəyə (ə) verdilər. Həzrət Rüqəyyə (ə) su
qabını alıb, qətligaha tərəf yola düşdü.
Ona dedilər: Hara gedirsən?
Həzrət Rüqəyyə dedi: Atam döyüş meydanına
gedəndə dodaqları susuzluqdan qurumuşdu.
İstəyirəm bu suyu ona aparım, içsin.
"Səməratul-həyat", 2-ci cild, səh.16.