Daha sevmirəm səni. Qeyri adi heçnə baş verməyib. Həyat belədir. Bir gün sevilən, başqa bir gün mütləq unudulan olur. Səhərlər yuxudan oyananda, ya da gecə gec yatarkən qulaqcığımdakı o mahnıda düşündüyüm daha sən deyilsən. İndi mənə sənin başqa biriylə rəsmini göstərib " sevgilisidir " desələr, yəqin gülümsəyib " çox yaraşırlar " deyərdim. Sənə qarşı qalan tək hissim səsini eşitsəm titrəməyimdi. Sənin siman mənim hələ də xoşuma gəlir. Gözəldən anlayıram nə də olmasa.
Nə üçün daha sevmirəm səni?. İki ildən bir qədər çox mən düşüncələrimdə belə olsa bizim keçdiyimiz yollarda, mindiyimiz taksilərdə, bulvarda oturduğumuz o oturacaqlarda olurdum. Mən səndən bir dəqiqə belə ayrılmamışdım. Saatıma baxırdım. Uzanırdım. Ölü kimi yatırdım. İnan, hər şeyi necə varsa elə yazıram. Yenə də hər şey bildiyin kimi deyil.
Nə üçün daha sevmirəm səni?. Çünki, ilk sən məni sevməkdən əl çəkdin. Əgər bu baş verməsəydi, mən hələ də inadla səni sevərdim. Mən canım çıxana qədər sevirəm. Məni unutduğun gün canım çıxdı...