Bir anda yuxudan oyandım. Çox
maraqlı bir işıq gördüm amma otağımın işığı bağlı
idi. Baxdım saat 3:30 gecə yarısıdı. Çox yaxşı
gördüyüm bu qədər işıq haradandı görəsən?
Birdən çaşıb qaldım… Baxdım ki, əlimin yarısı
divarın içində.
Dərhal əlimi çıxartdım, qorxu içində oturub əlimə
baxırdım.
Təkrar əlimi divara doğru uzat...dım yenə əlim
divarın içinə girirdi!!!!!!!!
Bir gülümsəmə səsi eşitdim. Üzümü qardaşıma
doğru çevirdim, yatırdı.
Qorxu içində yatağımdan qalxıb qardaşımı
oyandırmağa getdim. Amma cavab vermədi.
Anamın otağına doğru getdim, atamı oyatmağa
çalışdım.
Mənə cavab vermələrini istəyirdim amma heç kim
cavab vermirdi.
Anamı oyandırmaq üzrəykən, baxdım ki anam
yuxudan oyandı. Yuxudan oyandı amma mənimlə
danışmırdı.
Anam “Bismilləhir-Rahmənir-Rahim” deyirdi və
təkrarlayırdı. Atamı oyandırdı, “qalx qalx bir
uşaqlara baxaq” dedi. “Indi zamanımı, qoy yataq
sabah ola xeyir ola” dedi atam. Amma anamın
israrı üzərinə atam qalxdı, birlikdə otağımıza
doğru gəldilər. Başladım qışqırmağa, “ana, ata”
amma heç biri cavab vermirdi!!! Anamın paltarını
çəkir məni dinləməsini istəyirdim amma anam
məni hiss etmirdi!!! Başladım anamın arxasından
getməyə. Bizim otağımıza girdilər və anam işıqları
yandırdı. Amma mənim üçün fərq etmirdi çünki
mənim üçün hər tərəf işıq idi. Tam o sırada çox
maraqlı bir şeylə qarşılaşdım. Öz vücüdumu
gördüm!!!
Bəli öz vücüdumu…
Oturub öz özümü seyr edirdim, iki dənəydim. Öz
özümə soruşurdum kimdir bu görəsən? Necədə
mənə bənzəyir!!! Başladım öz özümü
oyandırmağa, bu kabusdan xilas olum deyə,
amma oyana bilmədim…
Atam anama dedi “bax yatırlar, gel gedək“. Amma
anam sakit ola bilmədi və mənim yatdığım
yatağa doğru gələrək məni oyandırmağa başladı
“oyan Məhəmməd, oyan mənə cavab ver“. Amma
cavab verə bilmirdim!!!
Bir neçə dəfə oyatmağa çalışdı amma yox...
Birdən baxdım ki, atamın gözlərindən yaşlar
tökülür. O atam ki, indiyə qədər onun göz
yaşlarını görə bilməmişdim.
Qışqırışmalar başladı o yerdən ..