u üçün ən çox şəfaət də onundur.
Əgər İmam zahiri qələbəyə çatsaydı onun qələbəsi sadəcə tarixi bir qələbə kimi tarixin səhifələrndə qalacaq və onlardan biri olacaqdır. Yaxud da ən azı insanlar həmin günü xatırlasalar da qeyd olunan iki xasiyyətə çata bilməyəcəkdilər. O həzrətin sayəsində tarix boyu haqq tanınıb sevilməklə yanaşı Yezidlər də tanındı və camaat tərəfindən daim lənətləndi. Ona görə də İmam ölümünü və övladlarının əsir olmasını bilsə də bu yolu necə gəlmişdisə də bir addım geri çəkilmədən elə də sona çatdırdı. Çünki bilirdi ki burada hansı təsirlər və bərəkətlər var. Əgər Kəbə üçün Allah “O aləmlərə hidayət və bərəkətdir” deyə buyurursa İmam Hüseyn (ə) da bu cəhətdən heç də Kəbədən geri qalmır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Həqiqətən Hüseyn hidayət çırağı və nicat gəmisidir.” Hətta bəzi məqamlarda O Həzrətin təsiri Kəbənin hidayət və bərəkət təsirini də qabaqlayır. Belə ki hətta cahillər O Həzrətin şəhid olduğu ayın hörmətinə cahilliklərindən iki ay əl saxlayırlar. Lakin zilhiccə ayının belə təsiri olmur. Əlbəttə bunu da nəzərə almaq lazımdır ki on dörd əsr bundan qabaq baş vermiş bir hadisənin və şəhadətin bu gün də təsiri varsa və o zamandan bu zamana o öz təsirini qoya bilirsə bu onun nə qədər əzəmətli olduğundan xəbər verir. Ona görə də əgər matəmin mənası budursa qoy o həmişə olsun. Buradan da “hər yer kərbəladır hər gün aşura” sözünün mənası aydın olur. Əgər bir gün və ya bir yer insanı günahlardan və haramlardan çəkindirirsə yaxud insanlara haqqı tanıtdırıb sevdirirsə, batilə nifrət oyada bilirsə qoy o həmişə olsun və bu əsl qələbədir. Artıq bu mənada olan matəm nə zaman, nə məkan, nə də ölçü və hədd tanımır. Harda “Hüseyn” adı çəkilirsə orada öz-özünə nur izzət şərəf azadlıq haqq tələblilik ətri hər tərəfi bürüyür. Onun adının və yaxud onun adına keçirilən hər hansı bir məclisin haqqı tanıtdırmaq, onu sevdirmək və batili tanıtdırıb ona qarşı nifrət yaratmaq xüsusiyyəti vardırsa nə üçün bu həmişə olmasın?! İmam Hüseyn (ə) haqqın səsidir. O