ə də bu hadisə tarixdə bükülüb onun səhifələri arasına qoyulacaqdı. Beləliklə İmam bu məsələni qiyamətə qədər açıq saxlayaraq “Hüseynçi insan heç vaxt Yəzidçi ilə barışmaz, daim savaşar” həqiqətini ortaya qoydu.
Muaviyə kimi insanlar dini kökündən məhv edə bilməmələrini nəzərə alıb din içində din yaratmaq üsuluna əl atdılar. Dini dindən ayırıb onu təhrif etdilər. Başqa sözlə desək din köynəyini camaatın əyninə tərsinə geyindirməyə çalışdılar. İmam Hüseyn(ə) da İmaməti insanlara başa salıb onu bərpa etmək uğrunda belə bir mövcud hakimiyyətə qarşı qiyam etdi. Çünki haqq öz oxundan çıxmışdı. Daha doğrusu onu öz mehvərindən və oxundan çıxarmışdılar. Belə olduqda haqq bərpa oluna bilməyəcəkdir. Yer kürəsi öz oxundan çıxsa nələr baş verər?!Haqq və din də öz oxundan ayrılsa artıq faciələr və fəsadlar baş verəcəkdir. Hər şey alt-üst olacaqdır. Necə ki “höccət olmasa yer əhlini özünə çəkər” hədisinin mənası da elə budur. İmam haqqın həmin oxu və mehvəridir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İlahi! Haqqı Əli(ə)-ın dolandığı yerdə dolandır.” Yəni harda Əli (ə) varsa orada haqq dolanır. O olmasa haqq öz yerini gəlib tuta bilməyəcəkdir və hər şey dağılacaqdır. Ona görə də Həzrət Əli(ə) buyurur: “İmam dənləri özündə cəmləşdirən ipə bənzəyir ki əgər qırılsa dənlər hərə bir tərəfə dağılar.”
Bütün bunlara əsasən də İmam Hüseyn (ə)-ın qiyamının əsl səbəbi o deyildi ki Yezid ondan beyət istədi. Əgər Yezid İmamdan beyət istəməsəydi də İmam ona qarşı öz etirazını bildirib qiyamını edəcəkdir. Qiyamın əsl səbəbi Yezidin hakimiyyətə layiq olmamasıydı və İmam da insanları yaxşılığa dəvət və pislikdən çəkindirmək məqsədi ilə, eləcə də daimi olaraq haqqı və batili insanlara tanıtdırmaq niyyəti ilə bu işi gördü. İmam bilirdi ki onsuz da Yezidlər yenə gələcək. Amma buna baxmayaraq öz ölümü ilə onlara tarix boyu qara ləkə yaxdı. Artıq hamı Yezid xislətli insanları tanıdı və onlara nifrət bəslədi. Əgər İmam qiyam etməsəydi Yezidlər tanınmayacaqdı, haqq batil, batil isə haqq kimi, həmçinin savab