günah, günah isə savab kimi tanınacaqdı. Yaxud da daim onlara “bunlar elə bu cür də olmalıdır, nə etmək olar, tale belə gətirib” düşüncəsi ilə yanaşılacaqdı.
Haqla batil tarix boyu bir biri ilə savaşda olmuş və indi də bu savaş davam etməkdədir. Amma sonda bütün işlər təqvalıların, həmçinin Allahın saleh qullarının əlində olacaq və hər şey məhz onların bərpa edəcəkləri haqla nəticələnəcəkdir. “Biz Zikrdən (Tövrat) sonra Zəburda yazmışıq. Yer üzünün varisləri mənim saleh qullarım olacaqdır”(Ənbiya 105) Bu genişlikdə olan dünya, nə vaxtsa ona İmam kimi bir insanın hakim olmasına və məhz onun əli ilə bərpa ediləcək haqqa görə dəyərli və gözəl sayılır. Əks halda isə onun yaşaması və qalmasının heç bir mənası və qiyməti olmayacaqdır. Əgər bu dünyada nə vaxtsa haqq öz yerini gəlib tutacaqsa bu zaman bu əzəmətli dünya yaşamasına dəyər. Dünya haqqın intizarını çəkdikcə qiymətli olur və bu intizar öz nəticəsini verdikdə hər şey özünə əsl həqiqi məna qazanır. Başqa sözlə desək dünyanın mənası çəkdiyi intizardadır. Beləliklə dünya haqqın, haqq isə İmamın intizarındadır. Haqsız dünyanın, İmamsız da haqqın qiyməti