Həyat bəzən insanı bir nöqtədən alır tamam fərqli bir yerə atır. İndi yoxsan. Heç olmamısan elə bil . Heç tanımamışam səni. Heç nə bölüşməmişik bir yerdə. Heç tutmamısan əlimdən.
indi bilsən o qədər yorğun, o qədər carəsiz ,o qədər səbəbsizəm ki.
İnsanın bir hədəfinin olmaması sadəcə nəfəs alması,hər an,hər saniyə "niyə mən ?" deməsi, nə qədər çətindi bilirsən?
Artıq bilirəm ,qəbul etmişəm tanıdığım insan olmadığını, gəlməyəcəyini . Gəlsən belə səni qəbul etməyəcəyimi bilirəm. Səni istəmədiyimə əminəm . Düşünmürəm səni. Yadıma çox az gəlirsən. Sadəcə açdığln yara əlimi hər ürəyimə vurduğumda qanayır. Artıq sənin başqasının olacağı fikridə incitmir məni. Haqqın nədirsə onu yaşa..