Zeynəb 8ci sinifə yeni başlamışdı ki anadı dünyasını dəyişdi..Artıq ona yaxın özündən iki yaş böyük bacısı Gülzar, və altı yaşlı qardaşı İbrahim var idi.Atasını sevmirdi çünki anasına gün dirlik verməyib onu həmişə döymüş alçaltmışdı. Uşaqlıqdan qəlbində ataya olan bu kin,anadı öldükfən sonra bor il brlə gözləməyib üç aydan sonra evlənən atasına daha da çoxalmışdı. Yeni analıqla keçən bit ildən sonra, atası qadını qovmuş,ikincini almışdı.
ikinci analıq gələn kimi öz ""analıq""üzünü göstərməyə başlamışdı. . Artıq anasının ölümündən iki il keçir,bavısı gəlin köçürdü..
Və nankör analıq bir oğlan br dünyaya gətirmiş öz yerini bir az daha bərkitmişdi..
İllər keçdi və Zeynəb universitetə daxil oldu..
yeni dostlar yrni həyat və şəhər..
və azadlıq.. və gəncliyin qanlı beyni.. və lazım olmayan insanlara inam.. və ehyiyatsızlıq..və arxeyinlik..və gendə dəra çıxışı bir kafe,bir rəfiqənin evi... nəticə bit gün rəfiqəsinin evində yuxudan oyandıqda bakirəlokdən uzaqlıq!...
Heç kimə deyə bilmirdi.. həmin gün rəfiqəsi nə
-Məndən qan gəlib arğı hiss edirəm əminə.. bu nədir.. mən.....mən..
əllərini üzünə tutub ağlamış onu başa salmadı üçen yalvarmışdı.
əminə onu qorxudaraq evfə qalan oglanın edəcəyini demiş hrç kimə deməməsi üçün yənbeh eymiş qorxuzmuşdu...
Amma hər şeyi bilə bilə etmişdi.
Bu birinci qurbanı deyildi.. Zeynəb ilk deyildi. və hələ çox Zeynəb lər var idi sırada.
***
Aydın buraxıldıqdan sonra ev dolur qonaqların ardı arası kəsilmirdi.
Artlq bir həftə idi insanlat gəlir ziyarət edir öz vəfa və əhdlərini təzələyirdi.
onun ən yaxın adamı orta boy qara qaş qara gözlü arıq cavan Bəhruz idi.
Onuncu gün idi.Aydın öz otağında pəncərənin önündə evə döşənmiş kvadrat döşəyin üzərində oturmuş çölü seyr edir arada bir üzünü səliqə ilə sarmış qara saqqalını tamamlayır dilinin altında astadan zikr edirdi.
Bəhruz otağa daxil olub
-Qardaşım qonağımız gəldi.
Aydın:
-Buyursun.
Bəhruz otağdan çıxmaq istəyəndə Aydın arxaya dönmədən asta səslə
-Cəfəri.
Bəhruz