O, uca binanın damından aşağı baxırdı. Sevgilisi
Əli dünən avtomobil qəzasında ölmüşdü. Əli 10
ilin idmançısı, yeni yaranmış rock qrupun başçısı
idi. Bir neçə universiteti bitirmiş və öz biznesini
qurmuşdu. Əgər Ayselə desəydilər ki, sabah Eifel
qülləsini Tokyoya aparacaqlar, o inanardı. Amma
desəydilər ki, sabah Əli öləcək, Aysel gülümsəyib
deyərdi "Deyəsən siz mənim sevgilimi yaxşı
tanımırsınız - ölüm özü ondan qorxur".
Lakin Əli ölmüşdü. Aysel də onun yanına
hazırlaşırdı. O uzundaban ayaqqabılarını çıxarıb
damın qırağına yaxınlaşdı. Son məktubunu
anasının yastığının üstünə qoymuşdu. Yazmışdı ki,
Əlinin yanına gedir. Hər zaman çıxdıqları damdan.
Əli ilə bu dama tez-tez çıxardılar. Birlikdə şəhərin
gözəl mənzərəsinə saatlarla tamaşa edib
danışardılar. İndi Əli yoxdu. Əlisiz Ayselin də
həyatı ola bilməzdi.
Çantasını qırağa qoyub damın kənarına çıxdı.
Diqqətlə aşağı baxdı , insanlar nöqtə kimi
görünürdü. Onu sevgilisindən cəmi bircə addım
ayırırdı. Elə o addımı atmaq istəyəndə sol tərəfdə
nə isə bir qaraltı gördü.
Bu başqa bir qız idi. Saçları səliqə ilə yığılmış
mavi köynəkli bir qız. O ağlayırdı. Deyəsən o da
özünü atmaq istəyirdi. Qız Ayseli görüb bir addım
da kənara yaxınlaşdı. Aysel də özünü atmaq
istəyirdi. Amma bu qız.. Bu qız.. Onun burda
olması yersiz idi..Əgər polis gəlib desəydi ki,
"özünü atma" Aysel o dəqiqə tullanardı. Əgər
Valideynləri desəydi, fikirləşmədən atılardı. Bu qız
da nə isə desəydi Aysel özünü öldürəcəkdi. Amma
o heç nə demirdi. O Ayseli elə bil ki, heç
görmürdü. Başı özünü atmağa qarışmışdı. Aysel
gücünü toplayıb tullanmağa hazırlaşdı. Amma
yox..Alınmır..Heç cürə fikrini toplaya bilmirdi. O
qız ..O qız..!!
Növbəti dəfə Aysel cəhd edəndə qız qışqırdı:
- Axı niyə ? Ay Allah niyə ? Rahat ölmək də
olmaz?! Burada da insanlar mənə mane olur ?!!!
Aysel diksinib geri çəkildi. Görəsən o qız niyə
özünü öldürmək istəyir? Niyə ? Bu Ayseli
maraqlandıran sonuncu şey idi. Ona görə soruşdu:
- Sən niyə özünü