sonra gələnləri ataları isə Nuhdur, İbrahimdir…!! Atalarımızın dini üzrəyik deyərkən hər halda özlərini bu peyğəmbərlərin varisləri olaraq görmürlər.
Əslində isə inkar edənlər daha asan bir yolu təqib edirlər: düşüncəsizliyi. Təfəkkür etmədən, təqlid etməyi adət halına gətirmişdilər. Nəyi və niyə təqlid etdiklərini isə bilmirdilər. Bunu soruşmağa, araşdırmağa da tənbəllik edirdilər. Atalarının xatırlamaları üçün heykəllərini qoyduqları iman əhlinin kimə ibadət etdiklərini unutmuş, onları bütləşdirmişdilər. Artıq bu heykəllər onlara imanı xatırlatmırdı. Onları bu yanlış inancdan çəkindirmək istəyən Nuha isə düşmən münasibəti bəsləyir, Allaha üsyan edirdilər.

Nuhun qövmünün ən böyük günahı Allaha şərik qoşmaq idi. Özlərindən [ibadətdə!] daha üstün saydıqları insanları bütləşdirir, onlara sitayiş edir, Allahı ya unudur, ya da ki, bu bütləri özləri ilə Allah arasında vasitəçi görürdülər. İnsanlar bir daha bu səhvi işləməsinlər deyə Allah Qurani Kərimdə dönə-dönə "Mən qullarıma şah damarlarından daha yaxınam" deyir. Ey insan sənin şah damarın hardadır? İlk əvvəl onun yerini müəyyən et! Əgər o sənə yaxındırsa [!] deməli sənə Allaha ibadət və itaətdə vasitəçi lazım deyil. Yox əgər uzaqdırsa [!] bu zaman da sənə vasitəçi lazım olmayacaq. Çünki o Allaha sənin mesajını çatdırmaq üçün ilk əvvəl sənin şah damarını tapmalıdır.

TUFANIN BAŞ VERDİYİ MƏKAN
Aparılan araşdırmalar, Avstraliya Aborijinlərindən Quatamala yerlilərinə, Seylan xalqından Eskimolara qədər, qapalı havza toplumları da daxil olmaqla bir “tufan” qissəsi olduğunu meydana çixartmışdı. Bu, tufanın dünya miqyasında olduğunu deyil, o zamanlarda insan nəslinin bugünki kimi dağınıq bir halda olmadığını göstərir. Digər bir ayədə də “Fəqət onu və gəminin sakinlərinin hamısını qurtardıq; və bunu [gəmini və ya cəzanı] bütün insanlığa [ibrət üçün] bir sənəd qıldıq" deyilir. [Ənkəbut 29/ 15] Bu bir daha fəlakətin insanlığın ortaq hafizəsində özünə yer etdiyinə dəlildir. Yəqin ki, Rəbbimiz insanlığa buraxılan sənəd